Art. 1.
Dla budynków położonych we Lwowie, Krakowie i Przemyślu, które w roku 1916 podlegały
podatkowi czynszowemu, należy wymiar podatku czynszowego, który miałby być przeprowadzonym
według ustawy z dnia 12 lipca 1896 r. (Dz. Pr. № 120), jako też wymiar podatku 5%
od przychodu z budynków czasowo od podatku uwolnionych, uskutecznić na lata podatkowe
1919 i 1920 na podstawie umówionych czynszów, względnie porównanych wartości czynszowych
z lat czynszowych 1915 i 1916.
Jeżeli czynsze (wartości czynszowe) z lat czynszowych 1915 i 1916 zeznano już na wcześniejszy
okres wymiarowy, należy wymiar podatku na okres 1919/20 uskutecznić bez żądania nowej
deklaracji.
Art. 2.
Upoważnia się Ministra Skarbu postanowienie art. 1 niniejszej ustawy zastosować do
innych miejscowości, podlegających w całości podatkowi czynszowemu w myśl § 1 lit.
a) ustawy austrjackiej z dnia 9 lutego 1882 r. (Dz. Pr. № 17), jeżeli wymiaru podatku
jeszcze nie uskuteczniono.
Art. 3.
Ustawa niniejsza obowiązuje od dnia 1 stycznia 1919 r.
Art. 4.
Wykonanie ustawy niniejszej poleca się Ministrowi Skarbu.