Art. 1.
Następujące akty prawne, przewidziane w ustawie z dnia 17 grudnia 1920 roku o nadaniu
ziemi żołnierzom wojska polskiego (Dz. Ust. z 1921 r. № 4, poz. 18), nie podlegają
podatkowi od darowizn:
a)
akty nadania ziemi darmo (art. 2),
b)
akty nadania ziemi grupom żołnierzy, zrzeszonym w spółki ziemskie (art. 5), o ile
nadanie nastąpiło darmo,
c)
akty pomocy bezpłatnej, wymienione w p. 1 i 2 artykułu 8.
Art. 2.
Obligi dotyczące pożyczek, przewidziane w p. 3 artykułu 8 powołanej ustawy, nie podlegają
opłacie stemplowej.
Art. 3.
O ile spłata ceny kupna (art. 3 i 7 powołanej ustawy) następuje ratami w myśl przepisu
art. 7 tejże ustawy, to w ten sam sposób można uiścić opłatę stemplową od kontraktu
sprzedaży.
Art. 4.
Minister Skarbu może zwolnić, od podatku spadkowego lub podatku od darowizn, zapisy
i darowizny, mające na celu utworzenie fundacji dla niesienia pomocy inwalidom wojska
polskiego, jak również przejście majątku na rzecz istniejących już fundacji lub zrzeszeń
tego rodzaju, na podstawie rozporządzeń ostatniej woli lub aktów darowizny. To samo
dotyczy darowizn, zdziałanych przez fundacje lub zrzeszenie tego rodzaju na rzecz
inwalidów wojska polskiego.
Art. 5.
Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.
Art. 6.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i stosuje się również w wypadkach,
w których prawo państwa do podatku (opłaty) powstało przed jej ogłoszeniem.