Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:
Art. 1.
Najwyższą i najniższą granicą kar pieniężnych (grzywien), oznaczonych w walucie austrjackiej,
nakładanych przez władze samorządowe, a przewidzianych:
a)
w galicyjskich ustawach gminnych z dnia 12 sierpnia 1866 r. (Dz. Ust. Kr. Nr. 9).
z dnia 14 października 1870 r. (Dz. Ust. Kr. Nr. 79), z dnia 13 marca 1889 r. (Dz.
Ust. Kr. Nr. 24), z dnia 3 lipca 1896 r. (Dz. Ust. Kr. Nr. 51), z dnia 6 października
1901 r. (Dz. Ust. Kr. Nr. 108);
b)
w galicyjskich ustawach budowniczych z dnia 28 kwietnia 1882 r. (Dz. Ust. Kr. Nr.
77), z dnia 17 lipca 1883 r. (Dz. Ust. Kr. Nr. 63), z dnia 21 kwietnia 1885 r. (Dz.
Ust. Kr. Nr. 31), z dnia 4 kwietnia 1889 r. (Dz. Ust. Kr. Nr. 31) w brzmieniu, ustalonem
ustawą z 15 maja 1907 roku (Dz. Ust. Kr. Nr. 56), z dnia 13 października 1899 r. (Dz.
Ust. Kr. Nr. 133) w brzmieniu, ustalonem ustawą z 15 maja 1907 r. (Dz. Ust. Kr. Nr.
56);
c)
w galicyjskiej ustawie o policji ogniowej z 10 lutego 1891 r. (Dz. Ust. Kr. Nr. 18);
d)
w galicyjskiej ustawie o ochronie własności polnej z 17 lipca 1876 r. (Dz. Ust. Kr.
Nr. 29) podwyższa się, licząc po 3.000 mkp. za jedną koroną.
Art. 2.
Przy dopuszczalnej według wyszczególnionych w art. 1 ustaw zamianie grzywny na karą
aresztu grzywnie 30.000 marek odpowiada 24 godzin aresztu, grzywnie poniżej 30.000
marek do 7.500 mk. włącznie odpowiada kara aresztu 12 godzin, a grzywnie poniżej 7.500
mk. - kara 6 godzin aresztu.
Art. 3.
Kwotą, do której zaprzysiężona straż polowa może sama na mocy § 50 ustawy z 17 lipca
1876 r. (Dz. Ust. Kr. Nr. 28) szacować wyrządzoną szkodą, podwyższa się na 50.000
marek.
Wyrażoną w § 54 tejże ustawy najwyższą sumą odszkodowania, którą przyznać może zwierzchność
gminna, podwyższa się na 150.000 marek.
Art. 4.
Wykonanie tej ustawy powierza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych.
Art. 5.
Ustawa obowiązuje z dniem jej ogłoszenia.