Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:
Art. 1.
Upoważnia się Rząd do czynienia wydatków państwowych w czasie od 1 lipca do 30 września
1923 r. w wysokości kredytów, przyznanych w art. 1 ustawy z dnia 15 czerwca 1923 r.
(Dz. U. R. P. № 66, poz. 511) o prowizorjum budżetowem za czas od 1 kwietnia do 30
czerwca 1923 r. oraz w wysokości kredytów dodatkowych, przyznanych w okresie od 1
kwietnia do 30 czerwca 1923 r. na mocy art. 2 powołanej ustawy.
Art. 2.
Przekroczenie kredytów prowizorycznych, ustalonych w art. 1, może nastąpić tylko w
razie dalszego wzrostu drożyzny w granicach 25% tych kredytów.
Wyjątek stanowią kredyty dodatkowe, potrzebne wskutek wzrostu kursu walut zagranicznych
na dokonywanie wydatków osobowych i rzeczowych płatnych w walucie zagranicznej, o
ile suma kredytów, ustalona w walucie zagranicznej, nie zostaje prze* kroczona.
Zmiany budżetowe, o których mowa w ustępie poprzednim, mogą być dokonane za uprzednią
zgodą Ministra Skarbu ponad granicę, ustaloną w ustępie pierwszym.
Otwieranie nowych kredytów może nastąpić tylko na wniosek Ministra Skarbu, zatwierdzony
w drodze ustawodawczej.
Art. 3.
Wymienione w art. 1 i 2 wydatki państwowe mają być dokonywane na poczet konstytucyjnie
mającego się zatwierdzić budżetu na rok 1923 z tem, że kredyty inwestycyjne mogą być
otwierane za uprzednią zgodą Ministra Skarbu.
Art. 4.
Upoważnia się Rząd do pokrycia wydatków państwowych w okresie od 1 lipca do 30 września
1923 r. dochodami państwowemi, przewidzianemi w preliminarzu na rok 1922, przy uwzględnieniu
podwyżki tych dochodów, oraz dochodami, opartemi na nowych tytułach prawnych.
Art. 5.
Minister Skarbu upoważniony jest do przedsiębrania operacji finansowych celem pokrycia
wymienionych w art. 1 i 2 wydatków, nie znajdujących pokrycia w dochodach państwowych.
Art. 6.
Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.
Art. 7.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 1
lipca 1923 r.