Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści:
Art. 1.
Rozciąga się na obszar województwa śląskiego moc obowiązującą ustawy z dnia 3 sierpnia
1922 r. o Najwyższym Trybunale Administracyjnym (Dz. U. R. P. № 67 poz. 600) oraz
ustawy z dnia 22 września 1922 r. o kosztach postępowania przed Najwyższym Trybunałem
Administracyjnym (Dz. U. R. P. № 89 poz. 800).
Art. 2.
Na Najwyższy Trybunał Administracyjny przechodzą kompetencje, przekazane rozporządzeniem
Śląskiej Tymczasowej Rady Wojewódzkiej z dnia 18 lipca 1922 r. (Dz. U. Śląskich №
8 poz. 30) Senatowi Administracyjnemu sądu apelacyjnego województwa śląskiego.
Tryb postępowania w sprawach, wymienionych w art. 1 i 13 rozporządzenia Śląskiej Rady
Wojewódzkiej z dnia 18 lipca 1922 r. (Dz. U. Śląskich № 8 poz. 30), z wyjątkiem spraw,
które należały do kompetencji Trybunału Rzeszy do spraw finansowych, zachowuje się
wedle dotychczas obowiązujących na obszarze górnośląskiej części województwa śląskiego
ustaw pruskich.
Tryb postępowania w sprawach, przekazanych Trybunałowi Rzeszy do spraw finansowych
ustawą z dnia 26 lipca 1918 r. (Dz. U. Rzeszy str. 959), w sprawach, rozpatrywanych
przez Radę Wojewódzką, oraz w sprawach, nieobjętych właściwością istniejącego w województwie
śląskiem sądownictwa administracyjnego, normują przepisy ustawy z dnia 3-go sierpnia
1922 r. o Najwyższym Trybunale Administracyjnym (Dz. U. R. P. № 67 poz. 600), z wyłączeniem
stosowania art. 35 tej ustawy.
Art. 3.
Skargi w sprawach, które w myśl powołanego rozporządzenia Śląskiej Rady Wojewódzkiej
z dnia 18 lipca 1922 r. należały do kompetencji Senatu Administracyjnego sądu apelacyjnego
województwa śląskiego, wniesione do tego sądu po dniu wejścia w życie powołanego rozporządzenia
Śląskiej Rady Wojewódzkiej, winny być odstąpione Najwyższemu Trybunałowi Administracyjnemu.
Za termin wniesienia tych skarg (art. 10 ustawy z dnia 3 sierpnia 1922 r. o Najwyższym
Trybunale Administracyjnym) uważa się termin Wniesienia ich do sądu apelacyjnego województwa
śląskiego.
Skargi, wniesione w tymże okresie czasu bezpośrednio do Najwyższego Trybunału Administracyjnego,
uważa się za wniesione w czasie właściwym, jeżeli zostały wniesione w terminie dwumiesięcznym
od dnia doręczenia zaskarżonego orzeczenia (art. 10 ustawy z dnia 3 sierpnia 1922 r.
o Najwyższym Trybunale Administracyjnym).
Art. 4.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Art. 5.
Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Prezesowi Rady Ministrów.