Upoważnia się Ministra Skarbu do otwierania kredytów na wydatki państwowe w czasie
od 1 do 30 kwietnia 1926 r. do wysokości 1/3 kwot, ustalonych w art. 1 ustawy z dnia
22 grudnia 1925 r. o prowizorjum budżetowem na czas od 1 stycznia do 31 marca 1926 r.
(Dz. U. R. P. № 129 poz. 917) przy uwzględnieniu zmian, zawartych w załączniku 2.
Kredyty, otwarte na zasadzie niniejszej ustawy łącznie z kredytami, otwartemi na zasadzie
art. 1 ustawy o prowizorjum budżetowem na czas od 1 stycznia do 31 marca 1926 r.,
nie mogą przekraczać 1/3 kwot, ustalonych w paragrafach budżetu na rok 1925, stanowiącego
załącznik ustawy skarbowej z dnia 30 czerwca 1925 r. (Dz. U. R. P. № 66, poz. 465),
i 1/3 kwot, ustalonych w art. 1 ustawy skarbowej z dnia 22 lipca 1925 r. o dodatkowych
kredytach na rok 1925 (Dz. U. R. P. № 83, poz. 570) przy uwzględnieniu zmian, wynikających
z załącznika 2.
Wyjątek stanowią kredyty na wydatki osobowe, które mogą być otwierane w wysokości
niezbędnej dla wykonania rozdziału pierwszego ustawy z dnia 22 grudnia 1925 r. o środkach
zapewnienia równowagi budżetowej (Dz. U. R. P. № 129, poz. 918).
W okresie, na który obowiązuje prowizorjum budżetowe, będą świadczenia Skarbu Państwa,
określone art. 1 ustawy z dnia 22 grudnia 1925 r. o środkach zapewnienia równowagi
budżetowej (Dz. U. R. P. № 129, poz. 918), wypłacane w wysokości, ustalonej art. 2
tejże ustawy, nie przesądzając uregulowania ostatecznej wysokości tychże świadczeń
we właściwej drodze z mocą obowiązującą od 1 kwietnia 1926 r.
Potrącenia, przewidziane w art. 2 ustawy z dnia 22 grudnia 1925 r. (Dz. U. R. P. №
129, poz. 918), nie będą stosowane w okresie prowizorjum do grup uposażenia XVI, XV,
XIV, XIII i XII.