Art. 2.
Spłata pożyczki nastąpi najpóźniej w ciągu lat 50 od daty jej wypuszczenia drogą stopniowego
umarzania obligacyj, losowanych w tym celu stosownie do ustalonego planu umorzenia.
Art. 4.
Kapitał i odsetki pożyczki zabezpiecza się całym ruchomym i nieruchomym majątkiem
Państwa.
Art. 5.
Obligacje pożyczki oraz przychody z tych obligacyj są zwolnione od wszelkich podatków
i danin państwowych oraz samorządowych.
Art. 6.
Obligacje pożyczki mają wszelkie prawa papierów pupilarnych i mogą być używane do
lokaty kapitałów osób, pozostających pod opieką i kuratelą, jako też kapitałów fundacyjnych,
kościelnych, korporacyj publicznych, kaucyj cywilnych i wojskowych.
Art. 7.
Obligacje pożyczki, w razie ustanowienia dla niej premij, nie będą podlegały działaniu
ustawy z dnia 26 lipca 1919 r. o utraconych tytułach na okaziciela (Dz. U. R. P. Nr.
67, poz, 406) wraz z jej późniejszemi zmianami.
Art. 9.
W razie częściowego użycia pożyczki na spłatę lub konwersję tytułów długu wewnętrznego
Skarbu Państwa Minister Skarbu jest uprawniony do podwyższenia ustalonej w art. 1
ust. (1) łącznej kwoty pożyczki o kwotę imienną, osiągniętego przez taką spłatę lub
konwersję zmniejszenia dotychczasowego długu wewnętrznego, zaokrągloną wzwyż do najbliższej
wielokrotności 5.000.000 złotych.
Art. 10.
Z wpływów z pożyczki będą pokrywane koszty, związane z jej wypuszczeniem.
Art. 11.
Wszystkie inne warunki pożyczki oraz warunki jej wypuszczenia w odniesieniu do poszczególnych
jej emisyj, a w szczególności: cenę sprzedażną obligacyj, wysokość i terminy płatności
odsetek, plan umorzenia, wysokość oraz sposób i plan premjowania, terminy i sposób
dokonywania wpłat na pożyczkę, wysokość odcinków obligacyj, warunki spłaty i konwersji
innych tytułów długu wewnętrznego - ustali Minister Skarbu z zachowaniem postanowienia
art. 3 ust. (2).
Art. 12.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu.
Art. 13.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.