Art. 2.
Bliższe warunki operacyj kredytowych, przewidzianych w art. 1 pkt A), oraz zasady
wydatkowania uzyskanych funduszów ustali Minister Skarbu w porozumieniu z właściwymi
ministrami. Analogiczne uprawnienia co do operacyj kredytowych, przewidzianych w art.
1 pkt B), służą Ministrowi Komunikacji w porozumieniu z Ministrem Skarbu, a w art.
1 pkt C) - Ministrowi Poczt i Telegrafów w porozumieniu z Ministrem Skarbu.
Art. 3.
Podział miesięczny funduszów, uzyskanych w drodze operacyj kredytowych na cele, wymienione
w art. 1, przeprowadza Minister Skarbu.
Art. 4.
Minister Skarbu ma prawo kwoty niewyzyskane przy wykonaniu poszczególnych inwestycyj,
wymienionych w art. 1, przeznaczyć na pokrycie kosztów innych inwestycyj, ustalonych
w art. 1, z wyjątkiem wymienionych w art. 1 pkt A) pod lit. g) punkty 1), 2), 3) i
5).
Art. 5.
Wydatki na cele inwestycyjne (art. 1) mogą być w razie niewyczerpania przewidzianych
na ten cel funduszów dokonywane po dniu 31 marca 1939 r., jednakże nie dłużej niż
do dnia 31 grudnia 1939 r.
Art. 6.
Sprawozdanie ze sposobu zużycia wpływów, uzyskanych z operacyj kredytowych, przeprowadzonych
na podstawie art. 1, będzie włączone do ogólnego zamknięcia rachunków, sporządzonego
przez właściwego ministra i podlega ogólnym przepisom o zamknięciach rachunków państwowych
oraz absolutorium dla Rządu.
Art. 7.
Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu i innym ministrom, każdemu
we właściwym mu zakresie działania.
Art. 8.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.