Art. 1.
Skazanego, odbywającego karę pozbawienia wolności, można warunkowo zwolnić z odbycia
reszty kary, jeżeli jego zachowanie się i sumienny stosunek do pracy, stwierdzone
opinią władz więziennych, pozwalają przypuszczać, że po zwolnieniu będzie prowadził
uczciwe życie człowieka pracy.
Art. 2.
Jeżeli skazany wyróżnia się szczególnie sumienną i wydajną pracą, każdy dzień tej
pracy liczy się dla warunkowego zwolnienia za dwa dni; w tym przypadku należy skazanego
zwolnić warunkowo najpóźniej, gdy pozostaje mu do odbycia część kary, równa okresowi,
w którym wyróżnił się pracą.
Art. 3.
Warunkowe zwolnienie nie może w żadnym razie nastąpić wcześniej niż po odbyciu połowy
kary, a w razie odbywania kary więzienia dożywotniego - wcześniej niż po odbyciu dziesięciu
lat.
Art. 4.
Do kary odbytej wlicza się okres aresztu tymczasowego, jeżeli okres ten został zaliczony
przez sąd na poczet orzeczonej kary.
Art. 5.
Nie stosuje się warunkowego zwolnienia do skazanych za szpiegostwo, zamachy terrorystyczne
lub sabotaż.
Art. 6.
W razie warunkowego zwolnienia czas pozostały do odbycia kary stanowi okres próby.
Okres próby nie może być jednak krótszy niż rok i dłuższy niż pięć lat. W razie warunkowego
zwolnienia skazanego, który odbywał karę więzienia dożywotniego, okres próby wynosi
pięć lat.
Art. 7.
Prokurator może nakazać warunkowo zwolnionemu, aby niezwłocznie zawiadamiał właściwego
prokuratora lub wskazaną przezeń władzę o każdej zmianie miejsca zamieszkania.
Art. 8.
Sąd może odwołać warunkowe zwolnienie, jeżeli skazany w okresie próby popełni nowe
przestępstwo albo nie prowadzi uczciwego życia człowieka pracy lub uchyla się od wykonania
nałożonego na niego obowiązku zawiadamiania o zmianie miejsca zamieszkania.
Art. 9.
W razie odwołania warunkowego zwolnienia nie zalicza się na poczet kary okresu spędzonego
na wolności.
Art. 10.
Karę pozbawienia wolności uważa się za odbytą, jeżeli odwołanie warunkowego zwolnienia
nie nastąpiło w przeciągu trzech miesięcy po upływie okresu próby.
Art. 12.
O odwołaniu warunkowego zwolnienia orzeka:
1)
w sprawach osób, skazanych na karę pozbawienia wolności do jednego roku - sąd powiatowy
na wniosek prokuratora powiatowego,
2)
w sprawach osób, skazanych na karę pozbawienia wolności powyżej jednego roku - sąd
wojewódzki na wniosek prokuratora wojewódzkiego,
3)
w sprawach osób, skazanych przez sądy wojskowe bez względu na wysokość orzeczonej
kary - sąd wojskowy na wniosek prokuratora wojskowego.
Art. 13.
Prokurator może zarządzić warunkowe zwolnienie lub wystąpić o warunkowe zwolnienie
na wniosek władz więziennych, na prośbę skazanego lub z urzędu.
Art. 14.
Przepisy niniejszej ustawy stosuje się odpowiednio do żołnierzy, odbywających karę
skierowania do oddziału karnego.
Art. 16.
Wykonanie ustawy porucza się Ministrom: Sprawiedliwości, Obrony Narodowej i Bezpieczeństwa
Publicznego oraz Generalnemu Prokuratorowi Rzeczypospolitej.
Art. 17.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.