Stefan J. Jaworski,
po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 1999 r. na rozprawie sprawy z wniosku grupy posłów
na Sejm, z udziałem umocowanych przedstawicieli uczestników postępowania: wnioskodawcy,
Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej oraz Prokuratora Generalnego, o stwierdzenie niezgodności
przepisów
ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. Nr 162, poz. 1118) z
Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, a mianowicie:
1)
art. 159 pkt 1 i art. 160 pkt 1 kwestionowanej ustawy z wyrażoną w art. 2 Konstytucji
zasadą demokratycznego państwa prawnego,
2)
art. 159 pkt 2 i art. 160 pkt 2 kwestionowanej ustawy z wyrażoną w art. 2 Konstytucji
zasadą sprawiedliwości i państwa prawnego, wyrażoną w art. 32 Konstytucji zasadą równości
wobec prawa i w art. 31 Konstytucji zasadą ochrony prawnej wolności człowieka,
3)
art. 196 kwestionowanej ustawy z wyrażonym w art. 88 ust. 1 Konstytucji obowiązkiem
opublikowania ustawy jako warunkiem jej wejścia w życie i wyrażoną w art. 2 Konstytucji
zasadą demokratycznego państwa prawnego,
na podstawie
art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym
(Dz. U. Nr 102, poz. 643) umorzyć postępowanie w sprawie niezgodności
art. 196 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych
(Dz. U. Nr 162, poz. 1118 oraz z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 70, poz. 774 i Nr 72, poz. 801 i 802) w zakresie, w jakim określa datę wejścia w życie
art. 159 pkt 2 i art. 160 pkt 2 tej ustawy, z art. 2 i art. 88 ust. 1 Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej z powodu zbędności wydania orzeczenia.