1.
Punkt połączenia instalacji telekomunikacyjnej z publiczną siecią telekomunikacyjną
(punkt styku) powinien:
1)
być usytuowany w odrębnym pomieszczeniu technicznym, zgodnym z warunkami technicznymi
określonymi w § 96-98, na pierwszej kondygnacji podziemnej lub pierwszej kondygnacji
nadziemnej budynku, a w przypadku braku możliwości zapewnienia takiego pomieszczenia
- w szafce telekomunikacyjnej wyposażonej w odpowiednią instalację i urządzenia elektryczne;
2)
zapewniać przełącznice wyposażone w funkcjonalne pola krosowe, zapewniające pełne
możliwości wielokrotnego podłączania i odłączania pomiędzy zewnętrzną siecią telekomunikacyjną
i instalacjami wewnętrznymi;
3)
być odpowiednio zabezpieczony przed wpływem niekorzystnych czynników zewnętrznych
oraz dostępem osób nieupoważnionych;
4)
być łatwo dostępny dla obsługi technicznej;
5)
być oznakowany w sposób jednoznacznie określający przedsiębiorców telekomunikacyjnych
korzystających z tego punktu;
6)
umożliwiać montaż szafek telekomunikacyjnych, urządzeń i osprzętu instalacyjnego;
7)
zapewniać możliwość przyłączenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych do instalacji
telekomunikacyjnej budynku, na zasadzie równego dostępu.
2.
Prowadzenie instalacji telekomunikacyjnej i rozmieszczenie urządzeń telekomunikacyjnych
w budynku powinno zapewniać bezkolizyjność z innymi instalacjami w zakresie ich wzajemnego
usytuowania i niekorzystnego oddziaływania oraz zapewniać bezpieczeństwo osób korzystających
z części wspólnych budynku.
3.
W instalacji telekomunikacyjnej należy zastosować urządzenia ochrony przed przepięciami,
a gdy instalacja może być narażona na przetężenie - również w urządzenia ochrony przed
przetężeniami, natomiast elementy instalacji wyprowadzone ponad dach należy umieścić
w strefie chronionej przez instalację piorunochronną, o której mowa w § 184 ust. 3,
lub bezpośrednio uziemić w przypadku braku instalacji piorunochronnej. Instalacje
antenowe wychodzące ponad dach oraz dłuższe ciągi instalacji antenowych w budynkach
(przekraczające 10 m) powinny być chronione ochronnikami zabezpieczającymi od przepięć
od wyładowań bezpośrednich i pośrednich.
4.
Instalacja telekomunikacyjna powinna:
1)
umożliwiać świadczenie usług telekomunikacyjnych, w tym usług transmisji danych poprzez
szerokopasmowy dostęp do Internetu oraz usług rozprowadzania programów telewizyjnych
i radiofonicznych, w tym programów telewizji cyfrowej wysokiej rozdzielczości, przez
różnych dostawców tych usług;
2)
zapewniać kompatybilność i możliwość podłączenia tej instalacji do publicznych sieci
telekomunikacyjnych, przy zachowaniu zasady neutralności technologicznej;
3)
być wykonana w sposób gwarantujący możliwość wymiany lub instalowania odpowiedniej
ilości jej elementów, o których mowa w § 192c, § 192d i § 192e, a także instalację
dodatkowej infrastruktury telekomunikacyjnej, w tym anten i kabli, wraz z osprzętem
instalacyjnym i urządzeniami telekomunikacyjnymi, bez naruszania konstrukcji budynku;
4)
umożliwiać przyłączenie i zapewnienie poprawnej transmisji sygnału urządzenia telekomunikacyjnego
systemu radiowego umożliwiającego świadczenie usług telekomunikacyjnych.
5.
W instalacji telekomunikacyjnej, o której mowa w § 192d pkt 2 oraz § 192e pkt 3:
1)
od przełącznicy światłowodowej zlokalizowanej w punkcie połączenia z publiczną siecią
telekomunikacyjną odpowiednio do wyjścia z gniazda lub zakończeń kabli, powinny być
doprowadzone i zakończone co najmniej dwa jednomodowe włókna światłowodowe o następujących
parametrach:
a)
tłumienność dla długości fali w paśmie 1310 nm-1625 nm nie większa niż 0,4 dB/km,
b)
tłumienność dla długości fali 1550 nm nie większa niż 0,25 dB/km,
c)
tłumienność w paśmie 1383 ± 3 nm nie większa niż 0,4 dB/km,
d)
długość fali zerowej dyspersji chromatycznej λ0 nie mniejsza niż 1300 nm i nie większa niż 1324 nm,
e)
współczynnik dyspersji chromatycznej D nie większy niż 0,092 ps/nm2 · km,
f)
nominalna średnica pola modu (dla λ = 1310 nm) od 8,6 do 9,5 µm przy tolerancji średnicy
pola modu ± 0,6 µm,
g)
długość fali odcięcia dla włókna w kablu nie większa niż 1260 nm,
h)
tłumienność 100 zwojów o średnicy 60 mm dla długości fali 1625 nm nie większa niż
0,1 dB;
2)
należy wykorzystywać złącza światłowodowe jednomodowe typu SC/APC;
3)
tłumienie toru optycznego od punktu połączenia z publiczną siecią telekomunikacyjną
do wyjścia z gniazda lub zakończeń kabli nie powinno przekraczać wartości 1,2 dB przy
długości fali 1310 nm i 1550 nm.
6.
W instalacji telekomunikacyjnej, o której mowa w § 192e pkt 4, należy stosować:
1)
kable współosiowe kategorii RG-6 lub wyższej, wykonane w klasie A, zawierające podwójny
ekran - folię aluminiową i oplot o gęstości co najmniej 77% oraz miedzianą żyłę wewnętrzną
o średnicy nie mniejszej niż jeden milimetr, przy czym tłumienie każdego z torów utworzonych
z kabli współosiowych nie powinno przekraczać wartości 12 dB przy częstotliwości 860
MHz, albo
2)
kable światłowodowe spełniające wymogi określone w ust. 5, przy czym dopuszcza się
wykorzystanie pojedynczego włókna światłowodowego;
3)
zestaw antenowy zapewniający:
a)
pasmo przenoszenia od 87,5 do 108 MHz, od 174 do 230 MHz oraz od 470 do 862 MHz przy
odpowiednio równomiernych charakterystykach częstotliwościowych,
b)
zysk kierunkowy nie mniejszy niż 14 dBi dla zakresów od 174 do 230 MHz oraz od 470
do 862 MHz,
c)
impedancję wyjściową 75 Ω;
4)
wzmacniacze, przełączniki wielozakresowe (multiswitche) oraz pozostały osprzęt aktywny
i pasywny służący do odbioru programów telewizyjnych i radiofonicznych rozpowszechnianych
w sposób rozsiewczy naziemny.
7.
W instalacji telekomunikacyjnej, o której mowa w § 192e pkt 5, należy stosować:
1)
okablowanie zgodnie z wymogami określonymi w ust. 6 pkt 1 i 2;
2)
anteny paraboliczne lub offsetowe o średnicy nie mniejszej niż 1,20 m zapewniające:
a)
pasmo przenoszenia od 10,7 do 12,75 GHz przy odpowiednio równomiernej charakterystyce
częstotliwościowej,
b)
impedancję wyjściową 75 Ω lub umożliwienie montażu konwerterów z wyjściem światłowodowym,
c)
możliwość odbioru sygnału z co najmniej dwóch satelitów,
d)
możliwość odbioru sygnału o dwóch ortogonalnych polaryzacjach
- przy czym możliwe jest zastosowanie pojedynczej anteny dwuogniskowej;
3)
wzmacniacze, przełączniki wielozakresowe (multiswitche) oraz pozostały osprzęt aktywny
i pasywny służący do odbioru programów telewizyjnych i radiofonicznych rozpowszechnianych
w sposób rozsiewczy satelitarny.
8.
Okablowanie w instalacjach, o których mowa w ust. 6 i 7, powinno być doprowadzone
od anten do telekomunikacyjnych skrzynek mieszkaniowych.
9.
Wszystkie urządzenia aktywne i pasywne w instalacji telewizyjnej powinny być uziemione
i spełniać wymóg ekranowania w klasie A.
10.
W instalacji telekomunikacyjnej, o której mowa w § 192e pkt 6, do każdej telekomunikacyjnej
skrzynki mieszkaniowej powinny być doprowadzone co najmniej dwa parowe kable symetryczne
UTP kategorii 5 lub wyższej oraz powinny być zakończone na odpowiednim osprzęcie połączeniowym
tak, aby zapewnić dla łącza lub kanału minimum charakterystykę klasy D, przy czym
jedno z tych łączy powinno być przeznaczone na potrzeby instalacji, o których mowa
w § 192a, lub podobnych, natomiast drugie łącze doprowadzone z punktu połączenia z
publiczną siecią telekomunikacyjną powinno być przeznaczone w szczególności na potrzeby
świadczenia usług telekomunikacyjnych, w tym usług szerokopasmowego dostępu do Internetu.
11.
W instalacji telekomunikacyjnej, o której mowa w § 192e pkt 7, należy stosować kable
współosiowe zgodnie z wymaganiami określonymi w ust. 6 pkt 1.
12.
Główne ciągi instalacji telekomunikacyjnej powinny być prowadzone poza mieszkaniami
i lokalami użytkowymi oraz innymi pomieszczeniami, których sposób użytkowania może
spowodować przerwy lub zakłócenia przekazywanego sygnału.
13.
W dostępnych dla ludzi miejscach, w których znajdują się zakończenia włókien światłowodowych,
powinno być umieszczone, w widocznym miejscu, odpowiednie oznakowanie ostrzegające
przed niewidzialnym promieniowaniem optycznym.