W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
podaje do powszechnej wiadomości:
Dnia 13 września 2011 r. w Warszawie została podpisana Umowa między Rzecząpospolitą
Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania
uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, w następującym brzmieniu:
UMOWA
MIĘDZY
RZECZĄPOSPOLITĄ POLSKĄ
A
REPUBLIKĄ CZESKĄ
W SPRAWIE UNIKANIA PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA
I ZAPOBIEGANIA UCHYLANIU SIĘ OD OPODATKOWANIA
W ZAKRESIE PODATKÓW OD DOCHODU
RZECZPOSPOLITA POLSKA I REPUBLIKA CZESKA,
pragnąc zawrzeć Umowę w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu
się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu,
Uzgodniły, co następuje:
Artykuł 1
ZAKRES PODMIOTOWY
Niniejsza Umowa dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym
lub obu Umawiających się Państwach.
Artykuł 2
PODATKI, KTÓRYCH DOTYCZY UMOWA
1.
Niniejsza Umowa ma zastosowanie do podatków od dochodu, pobieranych na rzecz Umawiającego
się Państwa, jego jednostek terytorialnych lub organów władz lokalnych, bez względu
na sposób ich poboru.
2.
Za podatki od dochodu uważa się wszystkie podatki pobierane od całego dochodu albo
od części dochodu, włączając w to podatki od zysków z przeniesienia własności majątku
ruchomego lub nieruchomego, podatki od całkowitych kwot pensji lub wynagrodzeń wypłacanych
przez przedsiębiorstwa, jak również podatki od wzrostu wartości majątku.
3.
Do obecnie istniejących podatków, których dotyczy Umowa, należą w szczególności:
a)
w przypadku Republiki Czeskiej:
(i)
podatek od dochodu osób fizycznych; oraz
(ii)
podatek od dochodu osób prawnych;
(zwane dalej „podatkami czeskimi”);
b)
w przypadku Polski:
(i)
podatek dochodowy od osób fizycznych; oraz
(ii)
podatek dochodowy od osób prawnych;
(zwane dalej „podatkami polskimi”).
4.
Niniejsza Umowa ma także zastosowanie do wszystkich podatków takiego samego lub w
istotnym stopniu podobnego rodzaju, które będą nakładane po dacie podpisania niniejszej
Umowy, obok istniejących podatków lub w ich miejsce. Właściwe organy Umawiających
się Państw będą informowały się wzajemnie o wszelkich znaczących zmianach, dokonanych
w ich prawie podatkowym.
Artykuł 3
OGÓLNE DEFINICJE
1.
W rozumieniu niniejszej Umowy, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej:
a)
określenie „Republika Czeska” oznacza terytorium Republiki Czeskiej, na którym, na
podstawie ustawodawstwa czeskiego i zgodnie z prawem międzynarodowym, wykonywane są
suwerenne prawa Republiki Czeskiej;
b)
określenie „Polska” oznacza Rzeczpospolitą Polską, a użyte w znaczeniu geograficznym
oznacza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz każdy rejon przyległy do wód terytorialnych
Rzeczypospolitej Polskiej, na którym na podstawie ustawodawstwa Polski i zgodnie z
prawem międzynarodowym, Polska może wykonywać suwerenne prawa odnoszące się do badań
i wykorzystywania zasobów naturalnych dna morskiego i jego podglebia;
c)
określenia „Umawiające się Państwo” i „drugie Umawiające się Państwo” oznaczają w
zależności od kontekstu odpowiednio Polskę i Republikę Czeską;
d)
określenie „osoba” obejmuje osobę fizyczną, spółkę, oraz każde inne zrzeszenie osób;
e)
określenie „spółka” oznacza jakąkolwiek osobę prawną lub jakikolwiek podmiot, który
jest traktowany jak osoba prawna dla celów podatkowych;
f)
określenie „przedsiębiorstwo” ma zastosowanie do prowadzenia jakiejkolwiek działalności
gospodarczej;
g)
określenia „przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa” i „przedsiębiorstwo drugiego
Umawiającego się Państwa” oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez
osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie i
przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
drugim Umawiającym się Państwie;
h)
określenie „obywatel”, w odniesieniu do Umawiającego się Państwa oznacza:
(i)
każdą osobę fizyczną mającą obywatelstwo tego Umawiającego się Państwa; i
(ii)
każdą osobę prawną, spółkę osobową lub stowarzyszenie, utworzone na podstawie ustawodawstwa
obowiązującego w tym Umawiającym się Państwie;
i)
określenie „działalność gospodarcza” obejmuje również wykonywanie wolnych zawodów
i innej działalności o niezależnym charakterze;
j)
określenie „transport międzynarodowy” oznacza wszelki transport statkiem morskim,
statkiem żeglugi śródlądowej, statkiem powietrznym, pojazdem drogowym lub kolejowym,
eksploatowanymi przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
się Państwie, z wyjątkiem przypadku, gdy statek morski, statek żeglugi śródlądowej,
statek powietrzny, pojazd drogowy lub kolejowy jest eksploatowany wyłącznie między
miejscami położonymi w drugim Umawiającym się Państwie;
k)
określenie „właściwy organ” oznacza:
(i)
w przypadku Republiki Czeskiej, Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela;
(ii)
w przypadku Polski, Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela.
2.
Przy stosowaniu niniejszej Umowy w dowolnym czasie przez Umawiające się Państwo, jeżeli
z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w niej niezdefiniowane ma takie znaczenie
jakie w tym czasie ma ono w prawie tego Państwa dla celów podatków, do których ma
zastosowanie niniejsza Umowa, przy czym znaczenie określenia wynikające z ustawodawstwa
podatkowego tego Państwa ma pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym temu pojęciu przez
inne przepisy prawne tego Państwa.
Artykuł 4
MIEJSCE ZAMIESZKANIA LUB SIEDZIBA
1.
W rozumieniu niniejszej Umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę
w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według ustawodawstwa tego Państwa
podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego
pobytu, miejsce faktycznego zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym
charakterze i obejmuje również to Państwo oraz jego jednostkę terytorialną lub organy
władz lokalnych. Jednakże, określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega
opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze względu na dochód, jaki osiąga ze źródeł położonych
w tym Państwie.
2.
Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania
w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się według następujących
zasad:
a)
uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym ma ona
stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach,
wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym
ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
b)
jeżeli nie jest możliwe ustalenie, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych
albo nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, wówczas uważa się
ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zazwyczaj przebywa;
c)
jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym
z nich, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie,
którego jest obywatelem;
d)
jeżeli osoba jest obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, właściwe
organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
3.
Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1, osoba nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę
w obu Umawiających się Państwach, wówczas uważa się ją za mającą siedzibę tylko w
tym Państwie, na terytorium którego znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.
Artykuł 5
ZAKŁAD
1.
W rozumieniu niniejszej Umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą
całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa.
2.
Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
f)
kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom lub każde inne miejsce wydobywania
zasobów naturalnych.
3.
Określenie „zakład” ponadto obejmuje:
a)
plac budowy lub prace konstrukcyjne, montażowe lub instalacyjne, oraz czynności nadzorcze
z nimi związane, ale tylko wówczas, gdy taki plac budowy, prace lub czynności trwają
dłużej niż dwanaście miesięcy;
b)
świadczenie usług, włączając usługi doradcze lub menedżerskie, przez przedsiębiorstwo
Umawiającego się Państwa lub przez pracowników lub inny personel zaangażowany w tym
celu przez przedsiębiorstwo, ale tylko wówczas, gdy działalność o takim charakterze
trwa na terytorium drugiego Umawiającego się Państwa przez okres lub okresy przekraczające
łącznie sześć miesięcy w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie.
4.
Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, określenie „zakład”
nie obejmuje:
a)
użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostawy
dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
b)
utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie w
celu składowania, wystawiania lub dostawy;
c)
utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie w
celu przetworzenia przez inne przedsiębiorstwo;
d)
utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo zbierania
informacji dla przedsiębiorstwa;
e)
utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek
innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
f)
utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia jakichkolwiek rodzajów
działalności, wymienionych w literach a) - e), pod warunkiem, że całkowita działalność
tej placówki wynikająca z takiego połączenia, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
5.
Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, jeżeli osoba - z wyjątkiem niezależnego
przedstawiciela, o którym mowa w ustępie 6 - działa w imieniu przedsiębiorstwa i posiada,
oraz zwyczajowo wykonuje, pełnomocnictwo do zawierania umów w Umawiającym się Państwie
w imieniu przedsiębiorstwa, wówczas uważa się, że to przedsiębiorstwo posiada w tym
Państwie zakład w zakresie każdego rodzaju działalności, którą osoba ta podejmuje
dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się
do rodzajów działalności wymienionych w ustępie 4, które gdyby były wykonywane za
pośrednictwem stałej placówki, nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na
podstawie postanowień tego ustępu.
6.
Nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie tylko
z tego powodu, że podejmuje ono w tym Państwie czynności za pośrednictwem pośrednika,
generalnego komisanta albo jakiegokolwiek innego niezależnego przedstawiciela, pod
warunkiem, że osoby te działają w ramach swojej zwykłej działalności.
7.
Fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana
przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, albo która prowadzi
działalność w tym drugim Państwie (przez posiadany tam zakład albo w inny sposób),
nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.
Artykuł 6
DOCHÓD Z MAJĄTKU NIERUCHOMEGO
1.
Dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego)
położonego w drugim Umawiającym się Państwie może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
2.
Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego
się Państwa, na którego terytorium dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje
w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy inwentarz oraz
urządzenia użytkowane w gospodarstwach rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie
przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania majątku nieruchomego,
jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa
do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie
i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.
3.
Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiągniętego z bezpośredniego używania,
dzierżawy lub innych form korzystania z majątku nieruchomego.
4.
Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodu z majątku nieruchomego
przedsiębiorstwa.
Artykuł 7
ZYSKI PRZEDSIĘBIORSTW
1.
Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym
Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym
się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność
gospodarczą w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim
Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.
2.
Jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność gospodarczą
w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład to, z zastrzeżeniem postanowień
ustępu 3, w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie
zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby prowadził taką samą lub podobną działalność
w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie
niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.
3.
Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczanie nakładów ponoszonych na rzecz
tego zakładu, włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi,
niezależnie od tego, czy powstały w tym Państwie, w którym zakład jest położony, czy
gdzie indziej.
4.
Jeżeli w Umawiającym się Państwie istnieje zwyczaj ustalania zysków zakładu przez
podział całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne części, to postanowienia
ustępu 2 nie wykluczają ustalenia przez to Umawiające się Państwo zysków do opodatkowania
według zwykle stosowanego podziału; sposób stosowanego podziału zysku musi jednak
być taki, żeby wynik był zgodny z zasadami zawartymi w niniejszym artykule.
5.
Nie można przypisać zakładowi zysków tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów
przez ten zakład dla przedsiębiorstwa.
6.
Przy stosowaniu poprzednich ustępów, ustalanie zysków zakładu powinno być dokonywane
każdego roku w taki sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione powody, aby postąpić
inaczej.
7.
Jeżeli zyski zawierają dochody, które zostały odrębnie uregulowane w innych artykułach
niniejszej Umowy, to postanowienia tych innych artykułów nie będą naruszane przez
postanowienia niniejszego artykułu.
Artykuł 8
TRANSPORT MIĘDZYNARODOWY
1.
Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
się Państwie z eksploatacji w transporcie międzynarodowym statków morskich, statków
żeglugi śródlądowej, statków powietrznych, pojazdów drogowych lub kolejowych, podlegają
opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
2.
Dla celów niniejszego artykułu i bez względu na postanowienia artykułu 12, określenie
„zyski osiągane z eksploatacji w transporcie międzynarodowym statków morskich, statków
żeglugi śródlądowej, statków powietrznych, pojazdów drogowych lub kolejowych” obejmują
zyski osiągnięte z dzierżawy, bez załogi i wyposażenia, statków morskich, statków
żeglugi śródlądowej, statków powietrznych, pojazdów drogowych lub kolejowych, jeżeli
taka działalność prowadzona przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
Umawiającym się Państwie jest działalnością uboczną w stosunku do działalności wymienionej
w ustępie 1.
3.
Postanowienia ustępu 1 stosuje się także do zysków pochodzących z uczestnictwa w umowie
poolowej, we wspólnym przedsięwzięciu lub w międzynarodowym związku eksploatacyjnym.
Artykuł 9
PRZEDSIĘBIORSTWA POWIĄZANE
1.
Jeżeli:
a)
przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa uczestniczy bezpośrednio lub pośrednio w
zarządzaniu, sprawowaniu kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego
się Państwa, lub
b)
te same osoby uczestniczą bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, sprawowaniu kontroli
lub w kapitale przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa oraz przedsiębiorstwa drugiego
Umawiającego się Państwa,
i jeżeli w jednym i w drugim przypadku między dwoma przedsiębiorstwami w zakresie
ich stosunków handlowych lub finansowych, zostaną umówione lub narzucone warunki,
które różnią się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne przedsiębiorstwa,
wówczas zyski, które osiągnęłoby jedno z przedsiębiorstw bez tych warunków, ale z
powodu tych warunków ich nie osiągnęło, mogą być uznane przez Umawiające się Państwo
za zyski tego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowane.
2.
Jeżeli Umawiające się Państwo włącza do zysków przedsiębiorstwa tego Państwa - i odpowiednio
opodatkowuje - zyski przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa, z tytułu
których przedsiębiorstwo to zostało opodatkowane w tym drugim Państwie, a drugie Umawiające
się Państwo uzna, iż zyski w ten sposób połączone są zyskami, które osiągnęłoby przedsiębiorstwo
pierwszego wymienionego Państwa, gdyby warunki ustalone między obydwoma przedsiębiorstwami
były takie, jak między przedsiębiorstwami niezależnymi, wtedy to drugie Państwo dokona
odpowiedniej korekty kwoty podatku wymierzonego od tych zysków. Przy ustalaniu takiej
korekty będą odpowiednio uwzględnione inne postanowienia niniejszej Umowy, a właściwe
organy Umawiających się Państw będą w razie konieczności porozumiewać się ze sobą.
3.
Postanowień ustępu 2 nie stosuje się w przypadku przestępstwa skarbowego, rażącego
zaniedbania lub umyślnego zaniechania.
Artykuł 10
DYWIDENDY
1.
Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie
mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być
opodatkowane w tym drugim Państwie.
2.
Jednakże dywidendy takie mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie,
w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i zgodnie z prawem tego Państwa,
ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim
Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5
procent kwoty dywidend brutto.
Postanowienia niniejszego ustępu nie dotyczą opodatkowania spółki w odniesieniu do
zysków, z których dywidendy są wypłacane.
3.
Określenie „dywidendy” użyte w tym artykule oznacza dochód z udziałów (akcji) lub
z innych praw do udziału w zyskach, z wyjątkiem wierzytelności, jak również inny dochód,
który zgodnie z prawem podatkowym Państwa, w którym spółka wypłacająca te dywidendy
ma siedzibę, jest traktowany jak dochód z udziałów (akcji).
4.
Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli osoba uprawniona do dywidend,
mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje w drugim
Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę, działalność
gospodarczą poprzez zakład w nim położony i gdy udział, z tytułu którego dywidendy
są wypłacane, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu. W takim przypadku
stosuje się postanowienia artykułu 7.
5.
Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski
lub dochody w drugim Umawiającym się Państwie, wówczas to drugie Państwo nie może
ani obciążać żadnym podatkiem dywidend wypłacanych przez tę spółkę, z wyjątkiem przypadku,
gdy takie dywidendy są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę
w tym drugim Państwie lub w przypadku, gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane,
faktycznie wiąże się z działalnością zakładu położonego w tym drugim Państwie, ani
też obciążać niewydzielonych zysków spółki podatkiem od niewydzielonych zysków spółki,
nawet kiedy wypłacone dywidendy lub niewydzielone zyski całkowicie lub częściowo pochodzą
z zysków albo z dochodów osiągniętych w tym drugim Państwie.
Artykuł 11
ODSETKI
1.
Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie mającej miejsce
zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane
w tym drugim Państwie.
2.
Jednakże, takie odsetki mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie,
w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do
odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to
podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty brutto tych odsetek.
3.
Bez względu na postanowienia ustępu 2, odsetki powstające w Umawiającym się Państwie
i wypłacone osobie uprawnionej do odsetek, mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę
w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Umawiającym
się Państwie, jeżeli takie odsetki wypłacane są:
a)
z tytułu jakiejkolwiek pożyczki lub kredytu udzielonych przez bank;
b)
na rzecz rządu drugiego Umawiającego się Państwa, jego jednostki terytorialnej lub
organu władzy lokalnej, Banku Centralnego lub jakiejkolwiek instytucji finansowej
będącej własnością lub kontrolowanej przez ten rząd;
c)
osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie
w związku z jakąkolwiek pożyczką lub kredytem gwarantowanym przez rząd drugiego Umawiającego
się Państwa, w tym jakąkolwiek jednostkę terytorialną lub organ władzy lokalnej, Bank
Centralny lub jakąkolwiek instytucję finansową będącą własnością lub kontrolowaną
przez ten rząd.
4.
Określenie „odsetki” użyte w niniejszym artykule oznacza dochód z wszelkiego rodzaju
wierzytelności zabezpieczonych jak i niezabezpieczonych hipoteką i zawierających bądź
nie prawo do udziału w zyskach osiąganych przez dłużnika, a w szczególności dochody
z państwowych papierów wartościowych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych,
włącznie z premiami i nagrodami związanymi z takimi papierami wartościowymi, obligacjami
lub skryptami dłużnymi. Opłat karnych z tytułu opóźnionej zapłaty nie uważa się za
odsetki w rozumieniu niniejszego artykułu. Określenie „odsetki” nie obejmuje żadnego
dochodu, który jest traktowany jak dywidenda stosownie do przepisu artykułu 10 ustęp
3.
5.
Postanowienia ustępów 1, 2 i 3 nie mają zastosowania, jeżeli osoba uprawniona do odsetek,
mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim
Umawiającym się Państwie, w którym powstają odsetki, działalność gospodarczą poprzez
zakład tam położony i jeżeli wierzytelność, z tytułu której wypłacane są odsetki,
jest faktycznie związana z takim zakładem. W takim przypadku stosuje się postanowienia
artykułu 7.
6.
Uważa się, że odsetki powstają w Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba je wypłacająca
ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Państwie. Jeżeli jednak osoba wypłacająca
odsetki, bez względu na to, czy ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
się Państwie, posiada w Umawiającym się Państwie zakład, w związku z działalnością
którego powstało zobowiązanie, z tytułu którego są wypłacane odsetki i zapłata tych
odsetek jest pokrywana przez ten zakład, to uważa się, że odsetki takie powstają w
tym Państwie, w którym położony jest zakład.
7.
Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między osobą wypłacającą odsetki a osobą do
nich uprawnioną lub powiązań między tymi osobami a osobą trzecią, kwota odsetek związanych
z zadłużeniem, z tytułu którego są wypłacane, przekracza kwotę, która byłaby uzgodniona
pomiędzy osobą wypłacającą a osobą uprawnioną bez tych powiązań, wówczas postanowienia
niniejszego artykułu mają zastosowanie tylko do ostatniej wymienionej kwoty. W takim
przypadku nadwyżka ponad wymienioną poprzednio kwotę podlega opodatkowaniu zgodnie
z prawem każdego z Umawiających się Państw, z uwzględnieniem innych postanowień niniejszej
Umowy.
Artykuł 12
NALEŻNOŚCI LICENCYJNE
1.
Należności licencyjne powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej
miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane
w tym drugim Państwie.
2.
Jednakże, takie należności mogą być również opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie,
w którym powstają i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do
należności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,
to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 10 procent kwoty należności
licencyjnych brutto.
3.
Określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju
należności uzyskiwane w związku z korzystaniem lub prawem do korzystania z wszelkich
praw autorskich, filmów lub taśm transmitowanych w radiu lub telewizji, patentu, znaku
towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego
a także urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje związane
z doświadczeniem zawodowym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.
4.
Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli osoba uprawniona do należności
licencyjnych, mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,
prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą należności licencyjne,
działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony, a prawa lub majątek, z tytułu
których wypłacane są należności licencyjne faktycznie wiążą się z działalnością tego
zakładu. W takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu 7.
5.
Uważa się, że należności licencyjne powstają w Umawiającym się Państwie, jeśli osoba
je wypłacająca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Państwie. Jeżeli jednak
osoba wypłacająca należności licencyjne, bez względu na to, czy ma ona w Umawiającym
się Państwie miejsce zamieszkania lub siedzibę, posiada w Umawiającym się Państwie
zakład, w związku z którym powstał obowiązek wypłaty należności licencyjnych i zapłata
tych należności jest pokrywana przez ten zakład, wówczas uważa się, że należności
licencyjne powstają w tym Państwie, w którym zakład jest położony.
6.
Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między osobą wypłacającą należności licencyjne
a osobą do nich uprawnioną lub powiązań między tymi osobami a osobą trzecią, kwota
należności licencyjnych, płacona za korzystanie, prawo lub informację, przekracza
z jakiegokolwiek powodu kwotę, którą osoba wypłacająca należności i osoba uprawniona
uzgodniłyby bez tych powiązań, wówczas postanowienia niniejszego artykułu stosuje
się tylko do tej ostatniej wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka ponad tę
kwotę podlega opodatkowaniu zgodnie z prawem każdego Umawiającego się Państwa, z uwzględnieniem
innych postanowień niniejszej Umowy.
Artykuł 13
ZYSKI Z PRZENIESIENIA WŁASNOŚCI MAJĄTKU
1.
Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
się Państwie z tytułu przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa
w artykule 6 i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane
w tym drugim Państwie.
2.
Zyski z tytułu przeniesienia własności majątku ruchomego stanowiącego część majątku
zakładu, który przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa posiada w drugim
Umawiającym się Państwie, łącznie z tymi zyskami, które pochodzą z tytułu przeniesienia
własności takiego zakładu (odrębnie albo z całym przedsiębiorstwem) mogą być opodatkowane
w tym drugim Państwie.
3.
Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
się Państwie z tytułu przeniesienia własności statków morskich, statków żeglugi śródlądowej,
statków powietrznych, pojazdów drogowych lub kolejowych, eksploatowanych w transporcie
międzynarodowym, lub z majątku ruchomego związanego z eksploatowaniem takich statków
morskich, statków żeglugi śródlądowej, statków powietrznych, pojazdów drogowych lub
kolejowych, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
4.
Zyski z tytułu przeniesienia własności jakiegokolwiek majątku, innego niż wymieniony
w ustępach 1, 2 i 3, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w tym Umawiającym się Państwie,
w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
Artykuł 14
DOCHODY Z PRACY NAJEMNEJ
1.
Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 15, 17 i 18, wynagrodzenia, pensje oraz inne
podobne świadczenia uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym
się Państwie w związku z wykonywaniem pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko
w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie.
Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane
w tym drugim Państwie.
2.
Bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenie uzyskane przez osobę mającą miejsce
zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z wykonywaniem pracy najemnej w
drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym
Państwie, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
a)
odbiorca wynagrodzenia przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające
łącznie 183 dni w każdym dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się lub kończącym
w danym roku podatkowym, i
b)
wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie
ma miejsca zamieszkania ani siedziby w drugim Państwie, i
c)
wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim Państwie.
3.
Ustęp 2 niniejszego artykułu nie ma zastosowania do wynagrodzenia osiąganego przez
osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z zatrudnieniem
wykonywanym w drugim Umawiającym się Państwie i wypłaconym przez lub w imieniu pracodawcy,
który nie jest osobą mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym drugim Umawiającym
się Państwie, jeżeli:
a)
odbiorca świadczy usługi w związku z tym zatrudnieniem osobie innej niż pracodawca
i taka osoba, bezpośrednio lub pośrednio, nadzoruje, kieruje lub kontroluje sposób,
w jaki świadczone są usługi; oraz
b)
takie usługi stanowią integralną część działalności gospodarczej prowadzonej przez
tę osobę.
4.
Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, wynagrodzenie uzyskane
w związku z wykonywaniem pracy najemnej na pokładzie statku morskiego, statku żeglugi
śródlądowej, statku powietrznego, pojazdów drogowych lub kolejowych, eksploatowanych
w transporcie międzynarodowym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę
w Umawiającym się Państwie, może być opodatkowane w tym Państwie.
Artykuł 15
WYNAGRODZENIA DYREKTORÓW
Wynagrodzenia dyrektorów oraz inne podobne wynagrodzenia uzyskane przez osobę mającą
miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu jej członkostwa w zarządzie,
radzie nadzorczej lub innym podobnym organie spółki mającej siedzibę w drugim Umawiającym
się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Artykuł 16
ARTYŚCI I SPORTOWCY
1.
Bez względu na postanowienia artykułów 7 i 14, dochód osoby mającej miejsce zamieszkania
w Umawiającym się Państwie uzyskany z tytułu działalności artystycznej, na przykład
artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca,
osobiście wykonywanej w tym charakterze w drugim Umawiającym się Państwie, może być
opodatkowany w tym drugim Państwie.
2.
Jeżeli dochód mający związek z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca,
nie przypada na rzecz tego artysty lub sportowca lecz innej osobie, wówczas dochód
ten, bez względu na postanowienia artykułów 7 i 14, może być opodatkowany w tym Umawiającym
się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.
Artykuł 17
EMERYTURY I RENTY
Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 18 ustęp 2, emerytury, renty i inne podobne świadczenia
wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie ze względu
na uprzednie zatrudnienie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
Artykuł 18
FUNKCJE PUBLICZNE
1.
a)
Pensje, płace oraz inne podobne wynagrodzenia, wypłacone przez Umawiające się Państwo,
jego jednostkę terytorialną lub organ władzy lokalnej osobie fizycznej z tytułu usług
świadczonych na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu władzy
lokalnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
b)
Jednakże takie pensje, płace oraz inne podobne wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu
tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli usługi te są świadczone w tym Państwie
przez osobę, która ma miejsce zamieszkania w tym Państwie i która:
(i)
jest obywatelem tego Państwa; lub
(ii)
nie stała się osobą mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie wyłącznie w celu świadczenia
tych usług.
2.
a)
Bez względu na postanowienia ustępu 1, emerytury, renty i inne wynagrodzenia o podobnym
charakterze wypłacone lub pochodzące z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo,
lub jego jednostkę terytorialną albo organ władzy lokalnej, osobie fizycznej z tytułu
świadczenia usług na rzecz tego Państwa, jednostki terytorialnej lub organu władzy
lokalnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
b)
Jednakże takie emerytury, renty i inne świadczenia o podobnym charakterze, podlegają
opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba fizyczna ma w
nim miejsce zamieszkania i jest obywatelem tego Państwa.
3.
Postanowienia artykułów 14, 15, 16 i 17 mają zastosowanie do pensji, płac, emerytur,
rent i innych podobnych świadczeń wypłacanych z tytułu świadczenia usług pozostających
w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Umawiające się Państwo, jego
jednostkę terytorialną lub organ władzy lokalnej.
Artykuł 19
STUDENCI
Świadczenia otrzymywane na utrzymanie, kształcenie lub odbywanie praktyki przez ucznia,
studenta uniwersytetu lub innej podobnej instytucji edukacyjnej lub stażystę w dziedzinie
biznesu, który ma lub miał bezpośrednio przed przybyciem do Umawiającego się Państwa
miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie i który przebywa w pierwszym
wymienionym Państwie wyłącznie w celu kształcenia się lub odbywania praktyki, nie
podlegają opodatkowaniu w tym Państwie, jeżeli świadczenia te pochodzą ze źródeł spoza
tego Państwa.
Artykuł 20
INNE DOCHODY
1.
Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,
bez względu na to gdzie są osiągane, a nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów
niniejszej Umowy podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
2.
Postanowienia ustępu 1 nie mają zastosowania do dochodu innego niż dochód z majątku
nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 ustęp 2, jeżeli osoba osiągająca taki dochód,
mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim
Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony i gdy
prawo lub majątek, z tytułu którego dochód jest wypłacany, są faktycznie związane
z działalnością takiego zakładu. W takim przypadku stosuje się postanowienia artykułu
7.
Artykuł 21
UNIKANIE PODWÓJNEGO OPODATKOWANIA
1.
W przypadku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, podwójnego opodatkowania
unika się w następujący sposób:
a)
Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który
zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Republice Czeskiej,
Polska zwolni taki dochód z opodatkowania, z zastrzeżeniem postanowień liter b) -
c) niniejszego ustępu.
b)
Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który
zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11, 12 lub 13, może być opodatkowany w Republice
Czeskiej, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej
podatkowi zapłaconemu w Republice Czeskiej. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć
tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód
uzyskany w Republice Czeskiej.
c)
Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniejszej Umowy, dochód uzyskany przez
osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony z opodatkowania
w Polsce, wówczas Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu
takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.
2.
Z zastrzeżeniem przepisów ustawodawstwa Republiki Czeskiej, dotyczących unikania podwójnego
opodatkowania, w przypadku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Republice
Czeskiej, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:
a)
Republika Czeska, nakładając podatki na osoby mające miejsce zamieszkania lub siedzibę
w Republice Czeskiej, może włączyć do podstawy opodatkowania, od której pobierane
są takie podatki, dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być
również opodatkowany w Polsce, ale zezwoli na odliczenie od kwoty tak wyliczonego
podatku, kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Polsce. Takie odliczenie nie może jednakże
przekroczyć części podatku czeskiego, obliczonego przed danym odliczeniem, która przypada
na dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany
w Polsce.
b)
Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Umowy dochód uzyskany przez osobę mającą
miejsce zamieszkania lub siedzibę w Republice Czeskiej jest zwolniony z opodatkowania
w Republice Czeskiej, wówczas Republika Czeska może przy obliczaniu kwoty podatku
od pozostałego dochodu takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.
Artykuł 22
RÓWNE TRAKTOWANIE
1.
Obywatele Umawiającego się Państwa nie mogą być poddani w drugim Umawiającym się Państwie
ani opodatkowaniu, ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe
niż opodatkowanie i związane z nim obowiązki, jakim podlegają lub mogą podlegać w
takich samych okolicznościach obywatele tego drugiego Państwa, w szczególności w odniesieniu
do miejsca zamieszkania lub siedziby. Niniejsze postanowienie stosuje się, bez względu
na postanowienia artykułu 1, również do osób, które nie mają miejsca zamieszkania
lub siedziby w jednym lub obu Umawiających się Państwach.
2.
Opodatkowanie zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim
Umawiającym się Państwie, nie może być w tym drugim Państwie mniej korzystne niż opodatkowanie
przedsiębiorstw tego drugiego Państwa prowadzących taką samą działalność.
3.
Z wyjątkiem przypadków stosowania postanowień artykułu 9 ustęp 1, artykułu 11 ustęp
7, artykułu 12 ustęp 6, odsetki, należności licencyjne i inne wypłaty ponoszone przez
przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania
lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, przy określaniu podlegających opodatkowaniu
zysków tego przedsiębiorstwa, podlegają odliczeniu na takich samych warunkach, jakby
były wypłacone na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w pierwszym
wymienionym Państwie.
4.
Przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa, których kapitał, w całości lub częściowo,
bezpośrednio lub pośrednio, jest własnością lub jest kontrolowany przez jedną osobę
lub większą liczbę osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym
się Państwie, nie mogą być w pierwszym wymienionym Państwie poddane ani opodatkowaniu,
ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe aniżeli opodatkowanie
i związane z nim obowiązki, którym podlegają lub mogą podlegać podobne przedsiębiorstwa
pierwszego wymienionego Państwa.
5.
Żadne postanowienie zawarte w niniejszym artykule nie może być rozumiane jako zobowiązujące
Umawiające się Państwo do przyznania osobom mającym miejsce zamieszkania w drugim
Umawiającym się Państwie jakichkolwiek osobistych zwolnień, ulg i obniżek podatkowych
na podstawie statusu cywilnego lub zobowiązań rodzinnych, jakie przyznaje ono osobom
mającym miejsce zamieszkania na jego terytorium.
6.
Bez względu na przepis artykułu 2, postanowienia niniejszego artykułu mają zastosowanie
do wszelkich podatków bez względu na ich rodzaj i nazwę.
Artykuł 23
PROCEDURA WZAJEMNEGO POROZUMIEWANIA
1.
Jeżeli osoba jest zdania, że działania jednego lub obu Umawiających się Państw powodują
lub spowodują dla niej opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami niniejszej
Umowy, wówczas może ona niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych w prawie
wewnętrznym tych Państw, przedstawić swoją sprawę właściwemu organowi tego Umawiającego
się Państwa, w którym ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę, lub jeżeli w danej
sprawie mają zastosowanie postanowienia artykułu 22 ustęp 1, właściwemu organowi tego
Umawiającego się Państwa, którego jest obywatelem. Sprawa powinna być przedstawiona
w ciągu trzech lat, licząc od dnia pierwszego zawiadomienia o działaniu powodującym
opodatkowanie, które jest niezgodne z postanowieniami niniejszej Umowy.
2.
Właściwy organ, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony i jeżeli nie może sam spowodować
zadowalającego rozwiązania, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w drodze
wzajemnego porozumienia z właściwym organem drugiego Umawiającego się Państwa tak,
aby zapobiec opodatkowaniu niezgodnemu z niniejszą Umową. Osiągnięte w ten sposób
porozumienie zostanie wprowadzone w życie bez względu na terminy przewidziane przez
ustawodawstwo wewnętrzne Umawiających się Państw.
3.
Właściwe organy Umawiających się Państw będą czynić starania, aby w drodze wzajemnego
porozumienia usuwać trudności lub wątpliwości, które mogą powstawać przy interpretacji
lub stosowaniu niniejszej Umowy. Mogą one również wspólnie uzgodnić podjęcie środków
w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, w sytuacjach nieuregulowanych niniejszą
Umową.
4.
Właściwe organy Umawiających się Państw mogą kontaktować się ze sobą bezpośrednio
w celu osiągnięcia porozumienia, zgodnie z poprzednimi ustępami.
Artykuł 24
WYMIANA INFORMACJI
1.
Właściwe organy Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które mogą
mieć istotne znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Umowy albo dla wykonywania
lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa dotyczącego podatków bez względu na ich rodzaj
i nazwę, nakładanych przez Umawiające się Państwa lub ich jednostki terytorialne albo
organy lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z niniejszą
Umową. Wymiana informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułów 1 i 2.
2.
Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo zgodnie z ustępem 1 będą
stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem
wewnętrznym tego Państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w
tym sądom i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją
lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków, których dotyczy ustęp
1, lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje
wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym
lub w orzeczeniach sądowych.
3.
Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako zobowiązujące
Umawiające się Państwo do:
a)
stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką
administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;
b)
udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego
ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego
Umawiającego się Państwa;
c)
udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową,
kupiecką lub zawodową albo działalność handlową lub informacje, których ujawnienie
byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).
4.
Jeżeli Umawiające się Państwo występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem,
drugie Umawiające się Państwo użyje środków służących zbieraniu informacji, aby ją
uzyskać, nawet jeżeli to drugie Państwo nie potrzebuje tej informacji dla własnych
celów podatkowych. Wymóg, o którym mowa w zdaniu poprzednim, podlega ograniczeniom,
o których mowa w ustępie 3, lecz w żadnym przypadku takie ograniczenia nie mogą być
rozumiane jako zezwalające Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji
jedynie dlatego, że nie ma ono wewnętrznego interesu w odniesieniu do takiej informacji.
5.
Postanowienia ustępu 3 w żadnym przypadku nie będą interpretowane jako zezwalające
Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji wyłącznie z takiego powodu,
że informacja jest w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej, przedstawiciela,
agenta lub powiernika albo dotyczy relacji właścicielskich w danym podmiocie.
Artykuł 25
CZŁONKOWIE MISJI DYPLOMATYCZNYCH I URZĘDÓW KONSULARNYCH
Żadne postanowienia niniejszej Umowy nie naruszają przywilejów podatkowych przysługujących
członkom misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych na podstawie ogólnych zasad
prawa międzynarodowego lub postanowień umów szczególnych.
Artykuł 26
WEJŚCIE W ŻYCIE
1.
Umawiające się Państwa notyfikują sobie wzajemnie drogą dyplomatyczną, że zostały
spełnione wszystkie procedury wymagane w ich wewnętrznym prawie dla wejścia w życie
niniejszej Umowy. Niniejsza Umowa wejdzie w życie w dniu otrzymania późniejszej notyfikacji,
przy czym będzie miała zastosowanie:
a)
w Polsce:
(i)
w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do dochodu osiągniętego w dniu 1 stycznia
lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym niniejsza Umowa
wejdzie w życie;
(ii)
w odniesieniu do pozostałych podatków od dochodu, do dochodu osiągniętego w jakimkolwiek
roku podatkowym rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym
następującym po roku, w którym niniejsza Umowa wejdzie w życie;
b)
w Republice Czeskiej:
(i)
w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do dochodu wypłaconego lub przypisanego
na dzień 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym
niniejsza Umowa wejdzie w życie;
(ii)
w odniesieniu do pozostałych podatków od dochodu, do dochodu osiągniętego w jakimkolwiek
roku podatkowym rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym
następującym po roku, w którym niniejsza Umowa wejdzie w życie.
2.
Postanowienia Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Czeskiej w sprawie
unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej
w Warszawie dnia 24 czerwca 1993 r., przestaną obowiązywać od dnia, w którym niniejsza Umowa zacznie obowiązywać.
Artykuł 27
WYPOWIEDZENIE
Niniejsza Umowa pozostaje w mocy do czasu jej wypowiedzenia przez Umawiające się Państwo.
Każde Umawiające się Państwo może wypowiedzieć niniejszą Umowę przekazując notę w
drodze dyplomatycznej na co najmniej sześć miesięcy przed końcem każdego roku kalendarzowego
następującego po upływie okresu pięciu lat od dnia, w którym niniejsza Umowa weszła
w życie. W takim przypadku, niniejsza Umowa przestanie obowiązywać:
a)
w Polsce:
(i)
w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do dochodu osiągniętego w dniu 1 stycznia
lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym nota została przekazana;
(ii)
w odniesieniu do pozostałych podatków od dochodu, do dochodu osiągniętego w roku podatkowym
rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym
po roku, w którym nota została przekazana;
b)
w Republice Czeskiej:
(i)
w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do dochodu wypłaconego lub przypisanego
na dzień 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym
nota została przekazana;
(ii)
w odniesieniu do pozostałych podatków od dochodu, do dochodu osiągniętego w roku podatkowym
rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym
po roku, w którym nota została przekazana.
Na dowód czego, niżej podpisani, należycie upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.
Sporządzono w Warszawie dnia 13 września 2011 roku, w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim, czeskim i angielskim, przy
czym wszystkie teksty są jednakowo autentyczne. W przypadku rozbieżności przy interpretacji
rozstrzygający jest tekst angielski.
Po zaznajomieniu się z powyższą umową, w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej oświadczam,
że:
-
-
została ona uznana za słuszną zarówno w całości, jak i każde z postanowień w niej
zawartych,
-
-
jest przyjęta, ratyfikowana i potwierdzona,
-
-
będzie niezmiennie zachowywana.
Na dowód czego wydany został akt niniejszy, opatrzony pieczęcią Rzeczypospolitej Polskiej.
Dano w Warszawie dnia 1 czerwca 2012 r.