W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
podaje do powszechnej wiadomości:
Dnia 4 listopada 2012 r. w Singapurze zostały podpisane Umowa między Rządem Rzeczypospolitej
Polskiej a Rządem Republiki Singapuru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz
Protokół do tej Umowy, w następującym brzmieniu:
UMOWA
MIĘDZY
RZĄDEM
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
A
RZĄDEM
REPUBLIKI SINGAPURU
w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania
w zakresie podatków od dochodu
Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Rząd Republiki Singapuru, pragnąc zawrzeć Umowę w
sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania
w zakresie podatków od dochodu,
uzgodniły, co następuje
Artykuł 1
Zakres podmiotowy
Niniejsza Umowa dotyczy osób, które mają miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym
lub obu Umawiających się Państwach.
Artykuł 2
Podatki, których dotyczy Umowa
1.
Niniejsza Umowa ma zastosowanie do podatków od dochodu, pobieranych na rzecz Umawiającego
się Państwa, jego jednostek terytorialnych lub władz lokalnych, bez względu na sposób
ich poboru.
2.
Za podatki od dochodu uważa się wszystkie podatki pobierane od całego dochodu albo
od części dochodu, włączając w to podatki od zysków z przeniesienia własności majątku
ruchomego lub nieruchomego.
3.
Do obecnie istniejących podatków, których dotyczy Umowa, należą w szczególności:
a)
w przypadku Polski:
(i)
podatek dochodowy od osób fizycznych oraz
(ii)
podatek dochodowy od osób prawnych,
(zwane dalej „podatkami polskimi”);
b)
w przypadku Singapuru:
(i)
podatek dochodowy
(zwany dalej „podatkiem singapurskim”).
4.
Niniejsza Umowa ma także zastosowanie do wszystkich podatków takiego samego lub w
istotnym stopniu podobnego rodzaju, które będą nakładane po dacie podpisania niniejszej
Umowy, obok istniejących podatków lub w ich miejsce. Właściwe organy Umawiających
się Państw będą informowały się wzajemnie o wszelkich znaczących zmianach dokonanych
w ich prawie podatkowym.
Artykuł 3
Ogólne definicje
1.
W rozumieniu niniejszej Umowy, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej:
a)
określenie „Polska” oznacza Rzeczpospolitą Polską, a użyte w znaczeniu geograficznym
oznacza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz każdy rejon przyległy do wód terytorialnych
Rzeczypospolitej Polskiej, w którym na podstawie ustawodawstwa Polski i zgodnie z
prawem międzynarodowym, Polska może wykonywać prawa odnoszące się do badań i wykorzystywania
zasobów naturalnych dna morskiego i jego podglebia;
b)
określenie „Singapur” oznacza Republikę Singapuru, a użyte w znaczeniu geograficznym,
obejmuje terytorium lądowe Republiki Singapuru, wody wewnętrzne i morze terytorialne,
jak również wszelkie obszary morskie położone poza morzem terytorialnym, które na
podstawie ustawodawstwa Singapuru i zgodnie z prawem międzynarodowym, były lub mogą
być w przyszłości uznane za terytorium, w którym Singapur może wykonywać suwerenne
prawa lub jurysdykcję odnośnie do morza, dna morskiego, jego podglebia i zasobów naturalnych;
c)
określenia „Umawiające się Państwo” i „drugie Umawiające się Państwo” oznaczają w
zależności od kontekstu odpowiednio Polskę i Singapur;
d)
określenie „osoba” obejmuje osobę fizyczną, spółkę, a także każde inne zrzeszenie
osób;
e)
określenie „spółka” oznacza jakąkolwiek osobę prawną lub jakikolwiek podmiot, który
jest traktowany jak osoba prawna dla celów podatkowych;
f)
określenia „przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa” i „przedsiębiorstwo drugiego
Umawiającego się Państwa” oznaczają odpowiednio przedsiębiorstwo prowadzone przez
osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie i
przedsiębiorstwo prowadzone przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
drugim Umawiającym się Państwie;
g)
określenie „obywatel”, w odniesieniu do Umawiającego się Państwa, oznacza:
(i)
każdą osobę fizyczną mającą obywatelstwo tego Umawiającego się Państwa; oraz
(ii)
każdą osobę prawną, spółkę osobową lub stowarzyszenie, które utworzone zostało na
podstawie ustawodawstwa obowiązującego w tym Umawiającym się Państwie;
h)
określenie „transport międzynarodowy” oznacza wszelki transport statkiem morskim lub
statkiem powietrznym, eksploatowanym przez przedsiębiorstwo, którego faktyczny zarząd
znajduje się w Umawiającym się Państwie, z wyjątkiem przypadku, gdy statek morski
lub statek powietrzny jest eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim
Umawiającym się Państwie;
i)
określenie „właściwy organ” oznacza:
(i)
w przypadku Polski, Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela;
(ii)
w przypadku Singapuru, Ministra Finansów lub jego upoważnionego przedstawiciela.
2.
W rozumieniu artykułów 10, 11 oraz 12, powiernik (trustee) podlegający opodatkowaniu
w Umawiającym się Państwie z tytułu dywidend, odsetek lub należności licencyjnych
zostanie uznany za rzeczywistego beneficjenta tych dywidend, odsetek lub należności
licencyjnych.
3.
Przy stosowaniu niniejszej Umowy w dowolnym czasie przez Umawiające się Państwo, jeżeli
z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w niej niezdefiniowane ma takie znaczenie,
jakie w tym czasie ma ono w prawie tego Państwa dla celów podatków, do których ma
zastosowanie niniejsza Umowa, przy czym znaczenie określenia wynikające z ustawodawstwa
podatkowego tego Państwa ma pierwszeństwo przed znaczeniem nadanym temu pojęciu przez
inne przepisy prawne tego Państwa.
Artykuł 4
Miejsce zamieszkania lub siedziba
1.
W rozumieniu niniejszej Umowy, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę
w Umawiającym się Państwie” oznacza osobę, która według ustawodawstwa tego Państwa
podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego
pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również
to Państwo oraz jego jednostkę terytorialną, władze lokalne lub organy ustawowe.
2.
Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania
w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się według następujących
zasad:
a)
uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym ma ona
stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach,
wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym
ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
b)
jeżeli nie jest możliwe ustalenie, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych
albo nie ma ona stałego miejsce zamieszkania w żadnym z Państw, wówczas uważa się
ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zazwyczaj przebywa;
c)
jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym
z nich, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie,
którego jest obywatelem;
d)
w każdym innym przypadku, właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę
w drodze wzajemnego porozumienia.
3.
Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1, osoba nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę
w obu Umawiających się Państwach, wówczas uważa się ją za mającą siedzibę tylko w
tym Państwie, na terytorium którego znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.
Jeżeli miejsce faktycznego zarządu spółki nie może być ustalone, wówczas właściwe
organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
Artykuł 5
Zakład
1.
W rozumieniu niniejszej Umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą
całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa.
2.
Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
f)
kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom lub każde inne miejsce wydobywania
zasobów naturalnych.
3.
Określenie „zakład” obejmuje również:
a)
plac budowy, prace konstrukcyjne, montażowe lub instalacyjne tylko wówczas, gdy trwają
one dłużej niż dwanaście miesięcy.
b)
świadczenie usług, w tym usług konsultacyjnych, przez przedsiębiorstwo Umawiającego
się Państwa za pośrednictwem jego pracowników lub innego personelu zatrudnionego w
tym celu przez to przedsiębiorstwo, jednakże tylko gdy tego typu działania (w ramach
takich samych lub powiązanych prac) na obszarze drugiego Umawiającego się Państwa
trwają przez okres lub okresy wynoszące łącznie powyżej 365 dni w jakimkolwiek piętnastomiesięcznym
okresie.
4.
Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, określenie „zakład”
nie obejmuje:
a)
użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostawy
dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
b)
utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie w
celu składowania, wystawiania lub dostawy;
c)
utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa, wyłącznie w
celu przetworzenia przez inne przedsiębiorstwo;
d)
utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów, albo zbierania
informacji dla przedsiębiorstwa;
e)
utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek
innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
f)
utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu łącznego prowadzenia któregokolwiek
rodzaju działalności, o których mowa w literach a) - e), pod warunkiem, że całkowita
działalność tej placówki wynikająca z takiego połączenia, ma charakter przygotowawczy
lub pomocniczy.
5.
Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, jeżeli osoba - z wyjątkiem niezależnego
przedstawiciela, o którym mowa w ustępie 6 - działa w imieniu przedsiębiorstwa i posiada,
oraz zwyczajowo wykonuje, pełnomocnictwo do zawierania umów w Umawiającym się Państwie
w imieniu przedsiębiorstwa, wówczas uważa się, że to przedsiębiorstwo posiada w tym
Państwie zakład w zakresie każdego rodzaju działalności, którą osoba ta podejmuje
dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się
do rodzajów działalności wymienionych w ustępie 4, które gdyby były wykonywane za
pośrednictwem stałej placówki, nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na
podstawie postanowień tego ustępu.
6.
Nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie tylko
z tego powodu, że podejmuje ono w tym Państwie czynności za pośrednictwem pośrednika,
generalnego komisanta albo jakiegokolwiek innego niezależnego przedstawiciela, pod
warunkiem, że osoby te działają w ramach swojej zwykłej działalności.
7.
Fakt, że spółka mająca siedzibę w Umawiającym się Państwie kontroluje lub jest kontrolowana
przez spółkę, która ma siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, albo która prowadzi
działalność w tym drugim Państwie (przez posiadany tam zakład albo w inny sposób),
nie wystarcza, aby którąkolwiek z tych spółek uważać za zakład drugiej spółki.
Artykuł 6
Dochód z majątku nieruchomego
1.
Dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego)
położonego w drugim Umawiającym się Państwie może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
2.
Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego
się Państwa, na którego terytorium dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje
w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy inwentarz oraz
urządzenia użytkowane w gospodarstwach rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie
przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania majątku nieruchomego,
jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa
do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie
i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.
3.
Postanowienia ustępu 1 stosuje się do dochodu osiągniętego z bezpośredniego korzystania,
dzierżawy lub innych form korzystania z majątku nieruchomego.
4.
Postanowienia ustępów 1 i 3 stosuje się również do dochodu z majątku nieruchomego
przedsiębiorstwa oraz do dochodu z majątku nieruchomego, który służy do wykonywania
wolnego zawodu.
Artykuł 7
Zyski przedsiębiorstw
1.
Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym
Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym
się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność
gospodarczą w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w tym drugim
Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.
2.
Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3, jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa
prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład,
to w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski,
jakie mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich
samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie
niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.
3.
Przy ustalaniu zysków zakładu zezwala się na potrącenie wydatków, w tym kosztów zarządzania
i ogólnych kosztów administracyjnych, które zostały poniesione na rzecz zakładu bez
względu na to, czy wydatki te zostały poniesione w Państwie, w którym zakład jest
położony, czy gdzie indziej.
4.
Nie można przypisać zakładowi zysku tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów
przez ten zakład dla przedsiębiorstwa.
5.
Przy stosowaniu poprzednich ustępów ustalanie zysków zakładu powinno być dokonywane
rok do roku w taki sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione powody, aby postąpić
inaczej.
6.
Jeżeli zyski obejmują części dochodów, które zostały odrębnie uregulowane w innych
artykułach niniejszej Umowy, wówczas postanowienia niniejszego artykułu pozostaną
bez wpływu na postanowienia tych artykułów.
Artykuł 8
Transport morski i lotniczy
1.
Zyski osiągane z eksploatacji statków morskich lub statków powietrznych w transporcie
międzynarodowym podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym
znajduje się miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.
2.
W rozumieniu niniejszego artykułu, zyski osiągane z eksploatacji w transporcie międzynarodowym
statków morskich lub statków powietrznych obejmują:
a)
zyski osiągane z dzierżawy, bez załogi i wyposażenia, statków morskich lub statków
powietrznych; oraz
b)
zyski osiągane z używania, obsługi lub dzierżawy kontenerów (łącznie z przyczepami
oraz sprzętem związanym z transportem kontenerów), wykorzystywanych w transporcie
dóbr lub towarów;
o ile taka dzierżawa, utrzymywanie lub używanie, w zależności od sytuacji, jest związane
z eksploatacją statku morskiego lub statku powietrznego w transporcie międzynarodowym.
3.
Postanowienia ustępu 1 stosuje się także do zysków pochodzących z uczestnictwa w umowie
poolowej, we wspólnym przedsięwzięciu lub w międzynarodowym związku eksploatacyjnym,
ale tylko do tej części zysków osiągniętych w ten sposób, które mogą zostać przypisane
uczestnikowi w stosunku do jego udziału we wspólnym przedsięwzięciu.
Artykuł 9
Przedsiębiorstwa powiązane
1.
Jeżeli:
a)
przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa uczestniczy bezpośrednio lub pośrednio w
zarządzaniu, kontroli lub w kapitale przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa,
lub
b)
te same osoby uczestniczą bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu, kontroli lub w
kapitale przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa oraz przedsiębiorstwa drugiego
Umawiającego się Państwa,
i jeżeli w jednym i w drugim przypadku między dwoma przedsiębiorstwami w zakresie
ich stosunków handlowych lub finansowych, zostaną umówione lub narzucone warunki,
które różnią się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne przedsiębiorstwa,
wówczas zyski, które osiągnęłoby jedno z przedsiębiorstw bez tych warunków, ale z
powodu tych warunków ich nie osiągnęło, mogą być uznane przez Umawiające się Państwo
za zyski tego przedsiębiorstwa i odpowiednio opodatkowane.
2.
Jeżeli Umawiające się Państwo włącza do zysków przedsiębiorstwa tego Państwa, i odpowiednio
opodatkowuje, zyski przedsiębiorstwa drugiego Umawiającego się Państwa, z tytułu których
przedsiębiorstwo to zostało opodatkowane w tym drugim Państwie, i drugie Umawiające
się Państwo zgadza się, że zyski w ten sposób połączone są zyskami, które osiągnęłoby
przedsiębiorstwo pierwszego wymienionego Państwa, gdyby warunki ustalone między obydwoma
przedsiębiorstwami były takie, jak między przedsiębiorstwami niezależnymi, wtedy to
drugie Państwo dokona odpowiedniej korekty kwoty podatku wymierzonego od tych zysków.
Przy ustalaniu takiej korekty będą odpowiednio uwzględnione inne postanowienia niniejszej
Umowy, a właściwe organy Umawiających się Państw będą w razie konieczności porozumiewać
się ze sobą bezpośrednio.
Artykuł 10
Dywidendy
1.
Dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie
mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być
opodatkowane w tym drugim Państwie.
2.
Jednakże, dywidendy takie mogą być opodatkowane także w Umawiającym się Państwie,
w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę, i zgodnie z prawem tego Państwa,
ale jeżeli rzeczywisty beneficjent dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w
drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak ustalony nie może przekroczyć:
a)
5% kwoty dywidend brutto, jeżeli rzeczywisty beneficjent jest spółką (nie będącą spółką
osobową) i posiada bezpośrednio w dniu wypłaty dywidend nie mniej niż 10 procent udziałów
(akcji) w kapitale spółki wypłacającej dywidendy i posiada lub będzie posiadał te
udziały (akcje) przez nieprzerwany 24 miesięczny okres, w którym dokonano wypłaty;
b)
10% kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.
Postanowienia niniejszego ustępu nie dotyczą opodatkowania spółki w odniesieniu do
zysków, z których dywidendy są wypłacane.
3.
Bez względu na postanowienia ustępu 2, dywidendy wypłacane przez spółkę, która ma
siedzibę w Umawiającym się Państwie na rzecz Rządu drugiego Umawiającego się Państwa,
są zwolnione z opodatkowania w pierwszym wymienionym Państwie.
4.
W rozumieniu ustępu 3, określenie „Rząd”:
a)
w przypadku Singapuru, oznacza Rząd Singapuru i obejmuje:
(i)
Zarząd Monetarny Singapuru;
(ii)
Korporację do spraw Inwestycji Rządu Singapuru sp. z o.o. (the Government of Singapore
lnvestment Corporation Pte Ltd.);
(iv)
każdą instytucję, której całkowitym lub głównym właścicielem jest Rząd Singapuru,
która może zostać uzgodniona okresowo przez właściwe organy Umawiających się Państw.
b)
w przypadku Polski, oznacza Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i obejmuje:
(ii)
Bank Gospodarstwa Krajowego;
(iv)
każdą instytucję, której wyłącznym lub głównym właścicielem jest Rząd Rzeczypospolitej
Polskiej, która może zostać okresowo uzgodniona przez właściwe organy Umawiających
się Państw.
5.
Określenie „dywidendy” użyte w niniejszym artykule oznacza dochód z udziałów (akcji)
lub z innych praw do udziału w zyskach, z wyjątkiem wierzytelności, jak również dochód
z innych praw w spółce, który zgodnie z prawem podatkowym Umawiającego się Państwa,
w którym spółka wypłacająca te dywidendy ma siedzibę, jest traktowany jak dochód z
udziałów (akcji).
6.
Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli rzeczywisty beneficjent
dywidend, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi
w drugim Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę,
działalność gospodarczą przez zakład w nim położony lub wykonuje w drugim Umawiającym
się Państwie wolny zawód w oparciu o stałą placówkę i gdy udział, z tytułu którego
dywidendy są wypłacane, faktycznie wiąże się z działalnością takiego zakładu lub stałej
placówki. W takim przypadku, w zależności od sytuacji, stosuje się postanowienia artykułu
7 lub artykułu 14.
7.
Jeżeli spółka, której siedziba znajduje się w Umawiającym się Państwie, osiąga zyski
lub dochody w drugim Umawiającym się Państwie, wówczas to drugie Państwo nie może
ani obciążać żadnym podatkiem dywidend wypłacanych przez tę spółkę, z wyjątkiem przypadku,
gdy takie dywidendy są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę
w tym drugim Państwie lub w przypadku, gdy udział, z tytułu którego dywidendy są wypłacane,
faktycznie wiąże się z działalnością zakładu lub stałej placówki położonej w tym drugim
Państwie, ani też obciążać niewydzielonych zysków spółki podatkiem od niewydzielonych
zysków, nawet gdy wypłacone dywidendy lub niewydzielone zyski całkowicie lub częściowo
pochodzą z zysków albo z dochodów osiągniętych w tym drugim Państwie.
8.
Korzyści przewidziane w niniejszym Artykule nie zostaną przyznane jeżeli głównym celem
jakiejkolwiek osoby, do której odnosi się powstanie lub nabycie akcji (udziałów) lub
innych praw w związku z którymi dywidendy są wypłacane jest uzyskanie korzyści z tytułu
tego Artykułu poprzez takie powstanie lub nabycie tych praw.
Artykuł 11
Odsetki
1.
Odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie i są wypłacane osobie mającej miejsce
zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane
w tym drugim Państwie.
2.
Jednakże, takie odsetki mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie,
w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli rzeczywisty beneficjent
odsetek ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to
podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty brutto tych odsetek.
3.
Bez względu na postanowienia ustępu 2 odsetki, które powstają w Umawiającym się Państwie
i są wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym
się Państwie, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w drugim Umawiającym się Państwie,
jeżeli odbiorca jest rzeczywistym beneficjentem odsetek, oraz:
a)
jest tym Państwem, jego bankiem centralnym, jego jednostką terytorialną, organem władzy
lokalnej lub organem ustawowym;
b)
odsetki zostały wypłacone przez Państwo, w którym powstały, jego jednostkę terytorialną,
organ władzy lokalnej lub organ ustawowy;
c)
jest instytucją której wyłącznym lub w głównym właścicielem jest Umawiające się Państwo,
która zostanie okresowo ustalona przez właściwe organy Umawiających się Państw;
d)
jest Korporacją do Spraw Inwestycji Rządu Singapuru sp. z o.o. (the Government of
Singapore lnvestment Corporation Pte Ltd.);
e)
jest Bankiem Gospodarstwa Krajowego.
4.
Określenie „odsetki” użyte w niniejszym artykule oznacza dochód z wszelkiego rodzaju
wierzytelności zabezpieczonych jak i niezabezpieczonych hipoteką i zawierających bądź
nie prawo do udziału w zyskach osiąganych przez dłużnika, a w szczególności dochody
z pożyczek rządowych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych, włącznie z premiami
i nagrodami związanymi z takimi pożyczkami, obligacjami lub skryptami dłużnymi. Opłat
karnych z tytułu opóźnionej zapłaty nie uważa się za odsetki w rozumieniu tego artykułu.
5.
Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli rzeczywisty beneficjent
odsetek, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi
w drugim Umawiającym się Państwie, w którym powstają odsetki, działalność gospodarczą
poprzez zakład tam położony lub wykonuje wolny zawód w oparciu o położoną tam stałą
placówkę tam położoną i jeżeli wierzytelność, z tytułu której wypłacane są odsetki,
jest faktycznie związana z takim zakładem lub taką stałą placówką. W takim przypadku,
w zależności od sytuacji, stosuje się odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub artykułu
14.
6.
Uważa się, że odsetki powstają w Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba je wypłacająca
ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Państwie. Jeżeli jednak osoba wypłacająca
odsetki, bez względu na to, czy ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
się Państwie, posiada w Umawiającym się Państwie zakład lub stałą placówkę, w związku
z działalnością której powstało zobowiązanie, z tytułu której są wypłacane odsetki
i zapłata tych odsetek jest pokrywana przez ten zakład lub stałą placówkę, to uważa
się, że odsetki takie powstają w tym Państwie, w którym położony jest zakład lub stała
placówka.
7.
Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między osobą wypłacającą odsetki a rzeczywistym
beneficjentem lub powiązań między tymi osobami a osobą trzecią, kwota odsetek związana
z zadłużeniem, z tytułu którego są wypłacane, przekracza kwotę, która byłaby uzgodniona
pomiędzy płatnikiem a rzeczywistym beneficjentem bez tych powiązań, wówczas postanowienia
niniejszego artykułu mają zastosowanie tylko do ostatniej wymienionej kwoty. W takim
przypadku nadwyżka ponad wymienioną poprzednio kwotę podlega opodatkowaniu zgodnie
z prawem każdego z Umawiających się Państw, z uwzględnieniem innych postanowień niniejszej
Umowy.
8.
Korzyści przewidziane w niniejszym Artykule nie zostaną przyznane jeżeli głównym celem
jakiejkolwiek osoby, do której odnosi się powstanie lub nabycie wierzytelności z tytułu
której odsetki są wypłacane jest uzyskanie korzyści z tytułu tego Artykułu w wyniku
powstania lub nabycia tych wierzytelności.
Artykuł 12
Należności licencyjne
1.
Należności licencyjne powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej
miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane
w tym drugim Państwie.
2.
Jednakże, takie należności mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie,
w którym spółka wypłacająca należności ma siedzibę i zgodnie z prawem tego Państwa,
ale jeżeli rzeczywisty beneficjent należności ma miejsce zamieszkania lub siedzibę
w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć:
a)
2 procent kwoty należności licencyjnych brutto uzyskiwanych w związku z korzystaniem
lub prawem do korzystania z wszelkich urządzeń przemysłowych, handlowych lub naukowych;
oraz
b)
5 procent kwoty należności licencyjnych brutto we wszystkich pozostałych przypadkach.
3.
Określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju
należności uzyskiwane w związku z użytkowaniem lub prawem do użytkowania każdego prawa
autorskiego, oprogramowania komputerowego, patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu,
planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego, a także za użytkowanie lub
prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje
związane z doświadczeniem zawodowym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej.
4.
Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli rzeczywisty beneficjent
należności licencyjnych, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się
Państwie, prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą należności
licencyjne, działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony lub wykonuje wolny
zawód w oparciu o położoną tam stałą placówkę, a prawa lub majątek, z tytułu których
wypłacane są należności licencyjne faktycznie wiążą się z działalnością tego zakładu
lub stałej placówki. W takim przypadku, w zależności od sytuacji, stosuje się postanowienia
artykułu 7 lub artykułu 14.
5.
Uważa się, że należności licencyjne powstają w Umawiającym się Państwie, jeśli osoba
je wypłacająca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Państwie. Jeżeli jednak
osoba wypłacająca należności licencyjne, bez względu na to, czy ma ona w Umawiającym
się Państwie miejsce zamieszkania lub siedzibę, posiada w Umawiającym się Państwie
zakład lub stałą placówkę, w związku z którymi powstał obowiązek wypłaty należności
licencyjnych i zapłata tych należności jest pokrywana przez ten zakład lub stałą placówkę,
wówczas
uważa się, że należności licencyjne powstają w tym Państwie, w którym zakład lub stała
placówka są położone.
6.
Jeżeli w wyniku szczególnych powiązań między osobą wypłacającą należności licencyjne
a rzeczywistym beneficjentem lub powiązań między tymi osobami a osobą trzecią, kwota
należności licencyjnych, płacona za korzystanie, prawo lub informację, przekracza
kwotę, którą osoba wypłacająca należności i rzeczywisty beneficjent uzgodniliby bez
tych powiązań, wówczas postanowienia tego artykułu stosuje się tylko do tej ostatniej
wymienionej kwoty. W takim przypadku nadwyżka ponad wymienioną poprzednio kwotę podlega
opodatkowaniu zgodnie z prawem każdego Umawiającego się Państwa, z uwzględnieniem
innych postanowień niniejszej Umowy.
7.
Korzyści przewidziane w niniejszym artykule nie zostaną przyznane jeżeli głównym celem
jakiejkolwiek osoby, do której odnosi się powstanie lub nabycie praw z tytułu których
należności licencyjne są wypłacane, jest uzyskanie korzyści z tytułu tego artykułu
w wyniku powstania lub nabycia tych praw.
Artykuł 13
Zyski z przeniesienia własności majątku
1.
Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
się Państwie z tytułu przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa
w artykule 6, i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane
w tym drugim Państwie.
2.
Zyski z tytułu przeniesienia własności majątku ruchomego stanowiącego część majątku
zakładu, który przedsiębiorstwo jednego Umawiającego się Państwa posiada w drugim
Umawiającym się Państwie, albo z przeniesienia własności majątku ruchomego należącego
do stałej placówki, którą osoba posiadająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się
Państwie dysponuje w drugim Umawiającym się Państwie w celu wykonywania wolnego zawodu,
łącznie z tymi zyskami, które pochodzą z tytułu przeniesienia własności takiego zakładu (odrębnie
albo z całym przedsiębiorstwem) lub takiej stałej placówki mogą być opodatkowane w
tym drugim Państwie.
3.
Zyski osiągane z tytułu przeniesienia własności statków morskich lub statków powietrznych
eksploatowanych w transporcie międzynarodowym oraz z przeniesienia własności majątku
ruchomego związanego z eksploatacją takich statków morskich lub statków powietrznych,
podlegają opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się
miejsce faktycznego zarządu przedsiębiorstwa.
4.
Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym
się Państwie z przeniesienia własności akcji (udziałów) spółki, innych niż akcje znajdujące
się w obrocie na uznanej giełdzie papierów wartościowych, których więcej niż 75% wartości
pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z majątku nieruchomego, położonego w drugim Umawiającym
się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
5.
Zyski z tytułu przeniesienia własności majątku innego, niż wymieniony w ustępach 1,2,3
oraz 4 podlegają opodatkowaniu wyłącznie w tym Umawiającym się Państwie, w którym
przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.
Artykuł 14
Wolne zawody
1.
Dochód, który osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga
z wykonywania działalności zawodowej lub innej działalności o samodzielnym charakterze,
podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie, z wyjątkiem niżej wymienionych okoliczności,
w których taki dochód może być opodatkowany również w drugim Umawiającym się Państwie:
a)
jeżeli osoba ta posiada w drugim Umawiającym się Państwie stałą placówkę, w celu wykonywania
działalności; w takim przypadku dochód może być opodatkowany w drugim Państwie tylko
w takim zakresie, w jakim może być przypisany takiej stałej placówce; lub
b)
jeżeli jej pobyt w drugim Umawiającym się Państwie wynosi łącznie lub przekracza 365
dni w jakimkolwiek piętnastostomiesięcznym okresie; w takim przypadku dochód w tym
drugim Państwie może być opodatkowany tylko w takim zakresie, w jakim jest osiągany
z działalności wykonywanej w tym drugim Państwie.
2.
Określenie „działalność zawodowa” obejmuje samodzielnie wykonywaną działalność naukową,
literacką, artystyczną, wychowawczą lub oświatową, jak również samodzielnie wykonywaną
działalność lekarzy, prawników, inżynierów, architektów, dentystów, i księgowych.
Artykuł 15
Dochody z pracy najemnej
1.
Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 18 i 19, pensje, płace oraz inne podobne
wynagrodzenia uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie
w związku z wykonywaniem pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie,
chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest
tam wykonywana, to otrzymane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim
Państwie.
2.
Bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenia uzyskane przez osobę mającą miejsce
zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z wykonywaniem pracy najemnej w
drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym
Państwie, jeżeli:
a)
odbiorca wynagrodzenia przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające
łącznie 183 dni w jakimkolwiek dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się lub
kończącym w danym roku podatkowym; i
b)
wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie
ma miejsca zamieszkania ani siedziby w drugim Państwie; i
c)
wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca
posiada w drugim Państwie.
3.
Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, wynagrodzenie uzyskane,
w związku z wykonywaniem pracy najemnej na pokładzie statku morskiego lub statku powietrznego,
eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo Umawiającego
się Państwa podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie. Jednakże, jeżeli takie wynagrodzenie
jest uzyskiwane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie,
wówczas może ono także być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Artykuł 16
Wynagrodzenia dyrektorów
Wynagrodzenia oraz inne podobne świadczenia uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania
w Umawiającym się Państwie z tytułu członkostwa w zarządzie lub w radzie nadzorczej
lub innym podobnym organie spółki mającej siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie,
mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Artykuł 17
Artyści i sportowcy
1.
Bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15, dochód osoby mającej miejsce zamieszkania
w Umawiającym się Państwie uzyskany z tytułu działalności artystycznej, na przykład
artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca,
osobiście wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym
drugim Państwie.
2.
Jeżeli dochód mający związek z osobiście wykonywaną działalnością artysty lub sportowca,
nie przypada na rzecz tego artysty lub sportowca, lecz innej osobie, wówczas dochód
ten, bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15, może być opodatkowany w tym Umawiającym
się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.
3.
Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mają zastosowania do dochodów z działalności wykonywanej
w Umawiającym się Państwie przez artystów lub sportowców, jeżeli wizyta w tym Państwie
jest w całości lub głównie finansowana z funduszy publicznych jednego lub obu Umawiających
się Państw, jego jednostkę terytorialną lub władze lokalne czy organy ustawowe. W
takim przypadku dochód podlega opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie
w którym artysta lub sportowiec ma miejsce zamieszkania.
Artykuł 18
Emerytury i renty
Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 19 ustęp 2, emerytury, renty i inne podobne świadczenia
wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, ze względu
na uprzednie zatrudnienie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
Artykuł 19
Funkcje publiczne
1.
a)
Pensje, płace oraz inne podobne wynagrodzenia, inne niż emerytury i renty wypłacane
przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władze lokalne lub organ
ustawowy osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Państwa, jego
jednostki terytorialnej, władzy lokalnej czy organu, podlegają opodatkowaniu tylko
w tym Państwie.
b)
Jednakże takie pensje, płace oraz inne podobne świadczenia podlegają opodatkowaniu
tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli usługi te są świadczone w tym Państwie
przez osobę, która ma miejsce zamieszkania w tym Państwie i która:
(i)
jest obywatelem tego Państwa, lub
(ii)
nie stała się osobą mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie wyłącznie w celu świadczenia
tych usług.
2.
a)
Bez względu na postanowienia ustępu 1, wszelkie emerytury, renty i inne świadczenia
o podobnym charakterze wypłacane lub pochodzące z funduszy utworzonych przez Umawiające
się Państwo, lub jego jednostkę terytorialną, władze lokalne lub organy ustawowe,
osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa lub jego jednostki
terytorialnej, władz lokalnych lub organów podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
b)
Jednakże, takie emerytury, renty i inne świadczenia o podobnym charakterze, podlegają
opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba fizyczna ma w
nim miejsce zamieszkania i jest obywatelem tego Państwa.
3.
Postanowienia artykułów 15-18 mają zastosowanie do pensji, płac, emerytur, rent i
innych podobnych świadczeń wypłacanych z tytułu świadczenia usług pozostających w
związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Umawiające się Państwo, jego
jednostkę terytorialną, władze lokalne lub organ ustawowy.
Artykuł 20
Studenci
Świadczenia otrzymywane na utrzymanie, kształcenie lub odbywanie praktyki przez studenta,
ucznia lub praktykanta, który ma lub miał bezpośrednio przed przybyciem do Umawiającego
się Państwa miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie i który przebywa
w pierwszym wymienionym Państwie wyłącznie w celu kształcenia się lub odbywania praktyki,
nie podlegają opodatkowaniu w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli świadczenia te
pochodzą ze źródeł spoza tego Państwa.
Artykuł 21
Inne dochody
1.
Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie,
bez względu na to gdzie są osiągane, a nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów
podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
2.
Postanowienia ustępu 1 nie mają zastosowania do dochodu innego, niż dochód z majątku
nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 ustęp 2, jeżeli osoba osiągająca taki dochód,
mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim
Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą przez zakład w nim położony lub wykonuje
w drugim Umawiającym się Państwie wolny zawód w oparciu o stałą placówkę w nim położoną
gdy prawo lub majątek, z tytułu którego dochód jest wypłacany, są faktycznie związane
z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku, stosuje się
odpowiednio postanowienia artykułu 7 lub 14.
3.
Bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, dochody osoby mającej miejsce zamieszkania
lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów
niniejszej Umowy i powstające w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane
w tym drugim Państwie.
Artykuł 22
Unikanie podwójnego opodatkowania
1.
W przypadku Polski, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:
a)
jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który
zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Singapurze, Polska
zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu
w Singapurze. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku,
obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski uzyskane
w Singapurze.
b)
jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem niniejszej Umowy, dochód uzyskany przez
osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony z opodatkowania
w Polsce, wówczas Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu
takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.
2.
W przypadku Singapuru, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:
a)
jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Singapurze osiąga w Polsce
dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy, może być opodatkowany w
Polsce, Singapur z uwzględnieniem przepisów ustawodawstwa Singapuru dotyczących zaliczenia
na poczet podatku singapurskiego podatku płatnego w każdym innym państwie niż Singapur,
zezwoli na zaliczenie podatku zapłaconego w sposób bezpośredni lub przez potrącenie
w Polsce, na poczet podatku singapurskiego płatnego z tytułu dochodu takiej osoby.
Jeżeli taki dochód jest dywidendą wypłacaną przez spółkę mającą siedzibę w Polsce,
spółce mającej siedzibę w Singapurze, której bezpośrednio lub pośredni udział w kapitale
akcyjnym pierwszej wymienionej spółki wynosi nie mniej niż 10 % wówczas zaliczenie
powinno objąć podatek zapłacony przez tą spółkę w Polsce proporcjonalnie do zysku
z którego dywidenda jest wypłacana.
b)
jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania w Singapurze osiąga dochód w Polsce, Singapur
z uwzględnieniem przepisów przewidzianych w Singapurskiej Ustawie o Podatku Dochodowym dotyczących spełnienia warunków zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego poza
Singapurem, zwolni taki dochód z opodatkowania w Singapurze.
Artykuł 23
Równe traktowanie
1.
Obywatele Umawiającego się Państwa nie mogą być poddani w drugim Umawiającym się Państwie
ani opodatkowaniu, ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe
niż opodatkowanie i związane z nim obowiązki, jakim są lub mogą być poddani w takich
samych okolicznościach obywatele tego drugiego Państwa, w szczególności w odniesieniu
do miejsca zamieszkania lub siedziby.
2.
Opodatkowanie zakładu, który przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa posiada w drugim
Umawiającym się Państwie, nie może być w tym drugim Państwie mniej korzystne, niż
opodatkowanie przedsiębiorstw tego drugiego Państwa prowadzących taką samą działalność.
3.
Z wyjątkiem przypadków stosowania postanowień artykułu 9 ustęp 1, artykułu 11 ustęp
6, artykułu 12 ustęp 6, odsetki, należności licencyjne i inne wypłaty ponoszone przez
przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania
lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, przy określaniu podlegających opodatkowaniu
zysków tego przedsiębiorstwa, podlegają odliczeniu na takich samych warunkach, jakby
były płacone na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym pierwszym
wymienionym Państwie.
4.
Żadne postanowienie zawarte w niniejszym artykule nie może być rozumiane jako zobowiązujące
Umawiające się Państwo do przyznania:
a)
osobom mającym miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie jakichkolwiek
osobistych zwolnień, ulg i obniżek podatków, które przyznaje ono osobom mającym miejsce
zamieszkania na jego terytorium; lub
b)
obywatelom drugiego Umawiającego się Państwa takich osobistych zwolnień, ulg i obniżek
podatków, które przyznaje ono swoim obywatelom, którzy nie mają miejsca zamieszkania
na jego terytorium lub innym osobom, które zostaną określone w prawie podatkowym tego
Państwa.
5.
Przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa, których kapitał, w całości lub częściowo,
bezpośrednio lub pośrednio, jest własnością lub jest kontrolowany przez jedną osobę
lub większą liczbę osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym
się Państwie, nie mogą być w pierwszym wymienionym Państwie poddane ani opodatkowaniu,
ani związanym z nim obowiązkom, które są inne lub bardziej uciążliwe aniżeli opodatkowanie
i związane z nim obowiązki, którym są lub mogą być poddane podobne przedsiębiorstwa
pierwszego wymienionego Państwa.
6.
Jeżeli Umawiające się Państwo przyznaje zachęty podatkowe własnym obywatelom w celu
popierania rozwoju gospodarczego lub społecznego zgodnie z jego polityką narodową
i według własnych kryteriów, to nie będzie to rozumiane jako nierówne traktowanie
w rozumieniu niniejszego artykułu.
7.
Postanowienia niniejszego artykułu mają zastosowanie do podatków będących przedmiotem
niniejszej Umowy.
Artykuł 24
Procedura wzajemnego porozumiewania się
1.
Jeżeli osoba jest zdania, że działania jednego lub obu Umawiających się Państw powodują
lub spowodują dla niej opodatkowanie, które jest niezgodne z niniejszą Umową, wówczas
może ona niezależnie od środków odwoławczych przewidzianych w ustawodawstwie wewnętrznym
tych Państw, przedstawić swoją sprawę właściwemu organowi tego Umawiającego się Państwa,
w którym ma ona miejsce zamieszkania lub siedzibę, lub jeżeli w danej sprawie mają
zastosowanie postanowienia artykułu 23 ustęp 1, właściwemu organowi tego Umawiającego
się Państwa, którego jest obywatelem. Sprawa powinna być przedstawiona w ciągu trzech
lat, licząc od dnia pierwszego zawiadomienia o działaniu powodującym opodatkowanie,
które jest niezgodne z postanowieniami niniejszej Umowy.
2.
Właściwy organ, jeżeli uzna zarzut za uzasadniony i nie może sam spowodować zadowalającego
rozwiązania, podejmie starania, aby przypadek ten uregulować w drodze wzajemnego porozumienia
z właściwym organem drugiego Umawiającego się Państwa tak, aby zapobiec opodatkowaniu
niezgodnemu z niniejszą Umową. Każde osiągnięte w ten sposób porozumienie zostanie
wprowadzone w życie bez względu na terminy przewidziane przez ustawodawstwo wewnętrzne
Umawiających się Państw.
3.
Właściwe organy Umawiających się Państw będą czynić starania, aby w drodze wzajemnego
porozumienia usuwać trudności lub wątpliwości, które mogą powstawać przy interpretacji
lub stosowaniu niniejszej Umowy. Mogą one również wspólnie przeprowadzić konsultacje
w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, w sytuacjach nieuregulowanych niniejszą
Umową.
4.
Właściwe organy Umawiających się Państw mogą kontaktować się ze sobą bezpośrednio
w celu osiągnięcia porozumienia w sprawach objętych postanowieniami poprzednich ustępów.
Artykuł 25
Wymiana informacji
1.
Właściwe organy Umawiających się Państw będą wymieniały takie informacje, które mogą
mieć istotne znaczenie dla stosowania postanowień niniejszej Umowy albo dla wykonywania
lub wdrażania wewnętrznego ustawodawstwa dotyczącego podatków bez względu na ich rodzaj
i nazwę, nałożonych przez Umawiające się Państwa lub ich jednostki terytorialne albo
władze lokalne w zakresie, w jakim opodatkowanie to nie jest sprzeczne z Umową. Wymiana
informacji nie jest ograniczona postanowieniami artykułów 1 i 2.
2.
Wszelkie informacje uzyskane przez Umawiające się Państwo zgodnie z ustępem 1 będą
stanowiły tajemnicę na takiej samej zasadzie, jak informacje uzyskane zgodnie z ustawodawstwem
wewnętrznym tego Państwa i będą mogły być ujawnione jedynie osobom lub organom (w
tym sądom i organom administracyjnym) zajmującym się wymiarem lub poborem, egzekucją
lub ściganiem albo rozpatrywaniem odwołań w zakresie podatków, których dotyczy ustęp
1, lub sprawowaniem nad nimi nadzoru. Takie osoby lub organy będą wykorzystywać informacje
wyłącznie w takich celach. Mogą one ujawniać te informacje w jawnym postępowaniu sądowym
lub w orzeczeniach sądowych.
3.
Postanowienia ustępów 1 i 2 nie mogą być w żadnym przypadku interpretowane jako zobowiązujące
Umawiające się Państwo do:
a)
stosowania środków administracyjnych, które są sprzeczne z ustawodawstwem lub praktyką
administracyjną tego lub drugiego Umawiającego się Państwa;
b)
udzielania informacji, których uzyskanie nie byłoby możliwe na podstawie własnego
ustawodawstwa albo w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego
Umawiającego się Państwa;
c)
udzielania informacji, które ujawniłyby tajemnicę handlową, gospodarczą, przemysłową,
kupiecką lub zawodową albo działalność handlową lub informacji, których udzielanie
byłoby sprzeczne z porządkiem publicznym (ordre public).
4.
Jeżeli Umawiające się Państwo występuje o informację zgodnie z niniejszym artykułem,
drugie Umawiające się Państwo użyje środków służących zbieraniu informacji, aby ją
uzyskać, nawet jeżeli to drugie Państwo nie potrzebuje tej informacji dla własnych
celów podatkowych. Wymóg, o którym mowa w zdaniu poprzednim podlega ograniczeniom,
o których mowa w ustępie 3, lecz w żadnym przypadku takie ograniczenia nie mogą być
rozumiane jako zezwalające Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji
jedynie dlatego, że nie ma ono wewnętrznego interesu w odniesieniu do takiej informacji.
5.
Postanowienia ustępu 3 w żadnym przypadku nie będą interpretowane jako zezwalające
Umawiającemu się Państwu na odmowę dostarczenia informacji wyłącznie z takiego powodu,
że informacja jest w posiadaniu banku, innej instytucji finansowej, przedstawiciela,
agenta lub powiernika albo dotyczy relacji właścicielskich w danym podmiocie.
Artykuł 26
Członkowie misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych
Postanowienia niniejszej Umowy nie naruszają przywilejów podatkowych przysługujących
członkom misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych na podstawie ogólnych zasad
prawa międzynarodowego lub postanowień umów szczególnych.
Artykuł 27
Ograniczenie korzyści umownych
1.
Jeżeli niniejsza Umowa przewiduje (z zastrzeżeniem lub bez zastrzeżenia innych warunków),
iż dochód ze źródeł położonych w Polsce podlega zwolnieniu od opodatkowania lub może
zostać opodatkowany w Polsce według obniżonej stawki oraz że na mocy ustawodawstwa
podatkowego obowiązującego w Singapurze dany dochód podlega opodatkowaniu w odniesieniu
do kwoty dochodu przekazanego lub otrzymanego w Singapurze, a nie w odniesieniu do
jego pełnej kwoty, wówczas zwolnienie lub opodatkowanie według obniżonej stawki dozwolone
na podstawie niniejszej Umowy w Polsce ma zastosowanie tylko do tej części dochodu,
która została przekazana lub otrzymana w Singapurze.
2.
Jednakże, takie ograniczenie nie ma zastosowania:
a)
do dochodu osiąganego przez Rząd Singapuru lub przez każdą osobę uznaną przez właściwy
organ Singapuru na potrzeby niniejszego ustępu. Określenie „Rząd Singapuru” obejmuje
jego agencje oraz organy ustawowe; oraz
b)
jeżeli Singapur zwalnia z opodatkowania dochód o którym mowa w Artykule 22 ustęp 2
(b) uzyskany poza Singapurem. Wówczas zwolnienie lub obniżka podatku, która zgodnie
z postanowieniami niniejszej Umowy została przyznana w Polsce, ma zastosowanie do
całej kwoty dochodu uzyskanego ze źródeł położonych w Polsce, który został zwolniony
z opodatkowania w Singapurze.
Artykuł 28
Wejście w życie
1.
Umawiające się Państwa wymienią w drodze dyplomatycznej noty, informując się wzajemnie,
iż zostały spełnione wszystkie procedury wymagane w ich wewnętrznym prawie dla wejścia
wżycie niniejszej Umowy.
2.
Niniejsza Umowa wejdzie w życie w dniu wystawienia późniejszej z not, przy czym będzie
miała zastosowanie:
a)
w Polsce:
(i)
w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do kwot dochodu osiągniętego w dniu
1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym niniejsza
Umowa wejdzie w życie; oraz
(ii)
w odniesieniu do pozostałych podatków, do kwot dochodu osiągniętego w jakimkolwiek
roku podatkowym rozpoczynającym się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym
następującym po roku, w którym Umowa wejdzie w życie.
b)
w Singapurze:
(i)
w odniesieniu do podatku pobieranego za dany rok rozliczeniowy rozpoczynający się
w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w drugim roku kalendarzowym następującym po roku,
w którym Umowa wejdzie w życie, oraz
(ii)
we wszystkich pozostałych przypadkach w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym
następującym po roku, w którym Umowa wejdzie w życie.
3.
Bez względu na postanowienia niniejszego artykułu, postanowienia artykułów 24 i 25
(Procedura wzajemnego porozumiewania się i Wymiana informacji) będą miały zastosowanie
od daty wejścia w życie niniejszej Umowy, bez względu na okres podatkowy, którego
sprawa dotyczy.
4.
Postanowienia Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Singapuru w sprawie
unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w
zakresie podatków od dochodu, sporządzonej w Singapurze dnia 23 kwietnia 1993 r. przestaną obowiązywać od dnia, w którym niniejsza Umowa znajdzie zastosowanie w odniesieniu
do podatków, do których ma ona zastosowanie zgodnie z postanowieniami ustępów 1, 2
i 3 niniejszego artykułu.
Artykuł 29
Wypowiedzenie
Niniejsza Umowa pozostaje w mocy do czasu jej wypowiedzenia przez jedno z Umawiających
się Państw. Każde Umawiające się Państwo może wypowiedzieć niniejszą Umowę przekazując
notę w drodze dyplomatycznej na co najmniej sześć miesięcy przed końcem każdego roku
kalendarzowego rozpoczynającego się po upływie pięciu lat od dnia, w którym niniejsza
Umowa weszła w życie. W takim przypadku, niniejsza Umowa przestanie mieć zastosowanie:
a)
w Polsce:
(i)
w odniesieniu do podatków potrącanych u źródła, do dochodu osiągniętego w dniu 1 stycznia
lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym nota została przekazana;
oraz
(ii)
w odniesieniu do pozostałych podatków, do dochodu osiągniętego w rok podatkowym rozpoczynającym
się w dniu 1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w
którym nota została przekazana.
b)
w Singapurze:
(i)
w odniesieniu do podatku pobieranego za dany rok podatkowy rozpoczynający się w dniu
1 stycznia lub po tym dniu w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym nota
została przekazana; oraz
(ii)
we wszystkich pozostałych przypadkach po zakończeniu roku kalendarzowego następującego
po roku, w którym nota zastała przekazana.
Na dowód czego, niżej podpisani, należycie upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.
Sporządzono w Sigapurze dnia 4 listopada 2012 roku,
w dwóch egzemplarzach, każdy w językach polskim i angielskim, przy czym oba teksty
są jednakowo autentyczne.
W imieniu Rządu Rzeczypospolitej Polskiej
W imieniu Rządu Republiki Singapuru