1)
zaznajamia się z aktami sprawy nieletniego i innymi niezbędnymi źródłami informacji
o nieletnim, w tym z przebiegiem dotychczasowych nadzorów i kontroli wykonania obowiązków,
o których mowa w art. 6 pkt 2 i art. 7 § 1 ustawy;
2)
rozpoznaje i diagnozuje sytuację osobistą, rodzinną i środowiskową nieletniego oraz
analizuje dotychczas stosowane środki wychowawcze i przyczyny ich nieskuteczności;
3)
planuje i dokonuje wyboru optymalnych metod kontroli i oddziaływania na nieletniego;
4)
utrzymuje kontakt z nieletnim oraz udziela mu niezbędnej pomocy w postaci informacji
i wskazówek w rozwiązywaniu problemów życiowych, a zwłaszcza w podjęciu i zorganizowaniu
nauki, pracy, leczenia lub terapii;
5)
nawiązuje i utrzymuje kontakt z rodziną albo opiekunem nieletniego, osobiście lub
w sposób określony w § 4 ust. 3 i 4, a także osobiście z jego środowiskiem oraz pomaga
rozwiązywać zdiagnozowane problemy utrudniające resocjalizację i kontrolę nieletniego;
6)
kontroluje zachowanie nieletniego, osobiście lub w sposób określony w § 4 ust. 3 i
4, w miejscu jego zamieszkania, pobytu, nauki i, w razie potrzeby, w miejscu pracy,
w szczególności zapoznaje się z bieżącą sytuacją nieletniego, zasięga informacji o
nieletnim w placówkach oświatowych i oświatowo-wychowawczych, a także w miejscu jego
zatrudnienia;
7)
nawiązuje, w razie potrzeby, kontakt ze stowarzyszeniami, instytucjami i organizacjami
społecznymi zajmującymi się pomocą społeczną, pośrednictwem pracy, leczeniem lub oddziaływaniem
terapeutycznym;
8)
zasięga, w razie potrzeby, informacji o nieletnim i jego środowisku od Policji, instytucji
samorządowych i organów administracji rządowej oraz współpracuje z tymi podmiotami;
9)
sporządza i prowadzi w sposób czytelny dokumentację ze sprawowanego nadzoru nad nieletnim,
w miarę możliwości, wykorzystując system informatyczny.