Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 148 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.) zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa stawki, warunki i tryb przyznawania, wypłaty, zmiany wysokości oraz utraty dodatku orzeczniczego, zwanego dalej „dodatkiem”.

§ 2.

Stawka dodatku wynosi od 10% do 50% wynagrodzenia zasadniczego osoby zatrudnionej w jednostce organizacyjnej Krajowej Administracji Skarbowej albo uposażenia zasadniczego funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej na stanowisku radcy skarbowego, zwanych dalej „radcami skarbowymi”.

§ 3.

1.

Przy określaniu wysokości dodatku bierze się pod uwagę:

1)

stopień trudności i złożoności rozstrzyganych spraw podatkowych;

2)

rzetelność i terminowość wykonywanych czynności organu, o których mowa w art. 13 § 2c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648 i 768), zwanych dalej „czynnościami orzeczniczymi”;

3)

skuteczność prowadzonych postępowań wyrażającą się w wydanych przez radcę skarbowego ostatecznych lub prawomocnych decyzjach i postanowieniach;

4)

doświadczenie w zakresie prowadzenia postępowań podatkowych i administracyjnych, rozumiane jako staż pracy lub służby przy wykonywaniu tych czynności.

2.

Warunkiem przyznania dodatku w wysokości od 40% do 50% wynagrodzenia zasadniczego albo uposażenia zasadniczego jest spełnienie kryterium, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, na poziomie co najmniej 60% liczonym w odniesieniu do wydanych przez radcę skarbowego decyzji i postanowień.

3.

W przypadku przyznawania dodatku po raz pierwszy uwzględnia się kryterium, o którym mowa w ust. 1 pkt 4.

§ 4.

Dodatek przyznaje dyrektor izby administracji skarbowej na wniosek:

1)

naczelnika urzędu skarbowego - w przypadku radcy skarbowego wykonującego czynności orzecznicze w urzędzie skarbowym;

2)

naczelnika urzędu celno-skarbowego - w przypadku radcy skarbowego wykonującego czynności orzecznicze w urzędzie celno-skarbowym;

3)

bezpośredniego przełożonego - w przypadku radcy skarbowego wykonującego czynności orzecznicze w izbie administracji skarbowej.

§ 5.

1.

Wypłata dodatku następuje z miesiącem następującym po miesiącu kalendarzowym, za który przyznany jest dodatek. Wypłata dodatku za grudzień jest dokonywana do końca grudnia.

2.

Dodatku nie wypłaca się za okres nieobecności w pracy albo służbie, dłuższej niż 30 kolejnych dni kalendarzowych, z innych przyczyn niż urlop wypoczynkowy.

§ 6.

1.

Wysokość dodatku może być:

1)

podwyższona w wyniku weryfikacji spełniania kryteriów, o których mowa w § 3 ust. 1;

2)

obniżona w wyniku weryfikacji spełniania kryteriów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 i 3.

2.

Weryfikacja wysokości dodatku jest dokonywana nie rzadziej niż co 6 miesięcy. Termin dokonania weryfikacji po raz pierwszy liczy się od dnia przyznania dodatku.

3.

Weryfikacji dokonują w zależności od miejsca wykonywania przez radcę skarbowego czynności orzeczniczych odpowiednio naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celno-skarbowego i bezpośredni przełożony.

4.

Zmiana wysokości dodatku następuje z miesiącem następującym po miesiącu kalendarzowym, w którym dokonano weryfikacji. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio.

§ 7.

Oprzyznaniu, zmianie wysokości albo utracie dodatku zawiadamia się radcę skarbowego na piśmie z podaniem daty, od której następuje przyznanie, zmiana wysokości albo utrata dodatku.

§ 8.

1.

Przepisy rozporządzenia stosuje się począwszy do dodatku przysługującego za marzec 2017 r.

2.

Dodatek za marzec jest wypłacany najpóźniej do dnia 31 maja 2017 r.

§ 9.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Minister Rozwoju i Finansów kieruje działem administracji rządowej - finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 września 2016 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rozwoju i Finansów (Dz. U. poz. 1595).

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 2255 oraz z 2017 r. poz. 88, 244, 379, 708 i 768.