Rozporządzenie Ministra Energiiz dnia 6 września 2019 r.w sprawie metodyki rozstrzygania naboru na premię kogeneracyjną indywidualną oraz wartości współczynników uwzględnianych przy naborze 1)Minister Energii kieruje działem administracji rządowej - energia, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Energii (Dz. U. poz. 2314).

Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 49 ust. 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji   (Dz. U. z 2019 r. poz. 42 i 412) zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1)

metodykę rozstrzygania naborów na podstawie parametrów, o których mowa w art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, zwanej dalej „ustawą”;

2)

wartości współczynników, o których mowa w art. 49 ust. 4 ustawy.

§ 2.

Wartość punktową, o której mowa w art. 49 ust. 1 ustawy, oblicza się zgodnie z wzorem:
[wzór]
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
Pki - wysokość premii kogeneracyjnej indywidualnej, o której mowa w art. 48 ust. 1 ustawy, bez uwzględnienia wartości pomocy inwestycyjnej, dla nowej lub znacznie zmodernizowanej jednostki kogeneracji, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwanej dalej „nową lub znacznie zmodernizowaną jednostką”, w zł/MWh,
L - współczynnik przypisany parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt 2 ustawy, ustalony zgodnie z § 3,
F - współczynnik przypisany parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt 3 ustawy, ustalony zgodnie z § 4.

§ 3.

Wartość współczynnika przypisanego parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt 2 ustawy, dla nowej lub znacznie zmodernizowanej jednostki, wynosi:

1)

0,7 - w przypadku gdy jednostka ta zastępuje co najmniej jedną lub więcej jednostek kogeneracji zasilających publiczną sieć ciepłowniczą;

2)

0,6 - w przypadku gdy jednostka ta:

a)

zastępuje co najmniej jedno urządzenie wytwórcze służące do wytwarzania ciepła, niebędące jednostką kogeneracji, zasilające publiczną sieć ciepłowniczą, lub

b)

stanowi niezbędną rozbudowę istniejących jednostek wytwórczych, w celu zapewnienia dostarczania ciepła do publicznej sieci ciepłowniczej;

3)

0,5 - w przypadku gdy jednostka ta jest zlokalizowana bądź dostarcza ciepło do obiektów znajdujących się na obszarze, na którym w roku przeprowadzenia naboru nie funkcjonowała publiczna sieć ciepłownicza;

4)

1,0 - w innych przypadkach niż wymienione w pkt 1-3.

§ 4.

1.

Wartość współczynnika przypisanego parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt 3 ustawy, dla nowej lub znacznie zmodernizowanej jednostki, wynosi:

1)

0,2 - w przypadku gdy jednostka ta jest opalana paliwami gazowymi;

2)

0,7 - w przypadku gdy jednostka ta jest opalana paliwami stałymi;

3)

0,1 - w przypadku gdy jednostka ta jest opalana biomasą;

4)

0,2 - w innych przypadkach niż wymienione w pkt 1-3.

2.

W przypadku nowej lub znacznie zmodernizowanej jednostki, w której do wytworzenia energii elektrycznej i ciepła zużywa się więcej niż jeden rodzaj paliwa, wartość współczynnika przypisanego parametrowi, o którym mowa w art. 49 ust. 2 pkt 3 ustawy, jest sumą jednostkowych współczynników obliczonych dla poszczególnych paliw jako iloczyn wartości wskazanej w ust. 1 dla danego paliwa oraz udziału energii chemicznej tego paliwa w łącznej ilości energii chemicznej paliw zużywanych do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła w tej jednostce.

§ 5.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
1)
Minister Energii kieruje działem administracji rządowej - energia, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 grudnia 2017 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Energii (Dz. U. poz. 2314).