Treść rozporządzenia

Na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 2166) zarządza się, co następuje:

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1)

zakres ryzyka budowy i ryzyka uzyskania gwarantowanego poziomu średniorocznych oszczędności energii uwzględnianych przy ocenie wpływu zobowiązań wynikających z umów o poprawę efektywności energetycznej na poziom państwowego długu publicznego oraz deficyt sektora finansów publicznych;

2)

szczegółowe czynniki uwzględniane przy ocenie ryzyk, o których mowa w pkt 1.

§ 2.

Ryzyko budowy obejmuje zdarzenia powodujące zmianę kosztów lub terminów wytworzenia nowych środków trwałych lub ulepszenia już istniejących, w szczególności związane:

1)

z odpowiedzialnością za prace projektowe;

2)

z udziałem jednostki sektora publicznego w oszczędnościach kosztów wygenerowanych przez dostawcę usług związanych ze zużyciem energii w zakresie prac projektowych lub budowy;

3)

ze spełnieniem kryteriów zakończenia budowy;

4)

z zakończeniem poszczególnych etapów budowy, które pociągają za sobą płatności jednostki sektora publicznego na rzecz dostawcy usług związanych ze zużyciem energii;

5)

z pracami poprawkowymi, które zostały wykonane w celu usunięcia usterek lub wad ujawnionych podczas odbioru prac projektowych lub budowy;

6)

z refundacją przez dostawcę usług związanych ze zużyciem energii kosztów poniesionych przez jednostkę sektora publicznego.

§ 3.

Ryzyko uzyskania gwarantowanego poziomu średniorocznych oszczędności energii obejmuje zdarzenia wskazane w umowie o poprawę efektywności energetycznej skutkujące nieuzyskaniem gwarantowanego poziomu średniorocznych oszczędności energii, w szczególności związane:

1)

z odpowiedzialnością za eksploatację nowego środka trwałego;

2)

z zachowaniem odpowiednich standardów w zakresie eksploatacji nowego środka trwałego;

3)

z zatwierdzeniem planu eksploatacji nowego środka trwałego;

4)

z poniesieniem kosztów eksploatacji nowego środka trwałego przez dostawcę usług związanych ze zużyciem energii zgodnie z harmonogramem;

5)

z utworzeniem przez dostawcę usług związanych ze zużyciem energii wyodrębnionego rachunku, na którym gromadzone będą środki finansowe na pokrycie kosztów eksploatacji nowego środka trwałego;

6)

z ustaleniem gwarantowanego poziomu średniorocznych oszczędności energii;

7)

z brakiem określenia gwarantowanego poziomu średniorocznych oszczędności energii;

8)

z brakiem obiektywnego systemu monitorowania i mierzenia poziomu oszczędności energii;

9)

z procedurą zatwierdzania przez jednostkę sektora publicznego systemu monitorowania i mierzenia poziomu średniorocznych oszczędności energii;

10)

ze sprawdzaniem przez jednostkę sektora publicznego wydajności nowego środka trwałego w stosunku do gwarantowanego poziomu średniorocznych oszczędności energii;

11)

z wystąpieniem sytuacji powodujących konieczność korekty zakładanego gwarantowanego poziomu średniorocznych oszczędności energii.

§ 4.

Przy ocenie ryzyka budowy i ryzyka uzyskania gwarantowanego poziomu średniorocznych oszczędności energii uwzględnia się w szczególności czynniki takie jak:

1)

udział środków publicznych w nakładach inwestycyjnych poniesionych przez dostawcę usług związanych ze zużyciem energii na wytworzenie nowych środków trwałych lub ulepszenie już istniejących, z wyłączeniem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2-3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305, z późn. zm.);

2)

charakter, termin i wysokość płatności dokonywanych przez jednostkę sektora publicznego na rzecz dostawcy usług związanych ze zużyciem energii, w tym zasady zmiany charakteru, terminu i wysokości tych płatności;

3)

zasady waloryzacji płatności dokonywanych przez jednostkę sektora publicznego na rzecz dostawcy usług związanych ze zużyciem energii;

4)

zasady rozliczeń w przypadku nieosiągnięcia poziomu oszczędności energii założonego w umowie o poprawę efektywności energetycznej;

5)

zasady rozliczeń w przypadku osiągnięcia wyższego poziomu oszczędności energii niż założony w umowie o poprawę efektywności energetycznej;

6)

zakres i charakter zdarzeń wynikających z naruszeń jednostki sektora publicznego oraz przypadków siły wyższej, powodujących po stronie dostawcy usług związanych ze zużyciem energii podwyższenie kosztów eksploatacji nowego środka trwałego;

7)

sposób obliczania odszkodowań, ulg lub zwolnień z tytułu zdarzeń wynikających z naruszeń jednostki sektora publicznego oraz przypadków siły wyższej, powodujących po stronie dostawcy usług związanych ze zużyciem energii podwyższenie kosztów eksploatacji nowego środka trwałego;

8)

zasady dotyczące charakteru zmian umowy o poprawę efektywności energetycznej oraz skutki tych zmian, w szczególności jeżeli zmiany te dotyczą podziału ryzyka pomiędzy stronami takiej umowy;

9)

zmiany w przepisach prawnych mające wpływ na realizację umowy o poprawę efektywności energetycznej;

10)

zakres i charakter ubezpieczeń wymaganych od dostawcy usług związanych ze zużyciem energii, w tym zasady dotyczące zmiany zakresu i charakteru tych ubezpieczeń;

11)

gwarancje udzielone przez jednostkę sektora publicznego lub dostawcę usług związanych ze zużyciem energii odnoszące się do zabezpieczenia ryzyka budowy lub ryzyka uzyskania gwarantowanego poziomu średniorocznych oszczędności energii;

12)

zasady przedterminowego rozwiązania umowy o poprawę efektywności energetycznej, w tym wypłaty odszkodowania z tego tytułu;

13)

zasady zawieszenia wykonania określonych postanowień umowy o poprawę efektywności energetycznej, w przypadku gdy druga strona dopuści się naruszeń;

14)

data wygaśnięcia umowy o poprawę efektywności energetycznej;

15)

stan środka trwałego i jego wartość na zakończenie okresu obowiązywania umowy o poprawę efektywności energetycznej;

16)

prawo jednostki sektora publicznego do przyjęcia na siebie wykonania określonych działań, zastępujących działania dostawcy usług związanych ze zużyciem energii;

17)

wysokość udziału jednostki sektora publicznego w zysku dostawcy usług związanych ze zużyciem energii.

§ 5.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 r.

Minister Funduszy i Polityki Regionalnej kieruje działem administracji rządowej - rozwój regionalny, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 października 2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej (Dz. U. poz. 1948).

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2021 r. poz. 1236, 1535, 1773, 1927, 1981, 2054 i 2270.